Reisindustrie

Zomerreeks ‘Het Nieuwe Anders’

Vrijdag 28 augustus

Zomerreeks ‘Het Nieuwe Anders (9)

“Hit the road!”

De meeste kennen mij als specialist USA met Penta, of als voorzitter van Selectair, maar er zijn maar enkelingen die weten dat ik ook een ‘jonge starter’ ben.  Mijn zakenpartner Dennis De Jonckere is geen onbekende voor wie rond de eeuwwisseling in het toerisme zat.  Na zijn passage bij Sunair, verzeilde Dennis via Domo o.a. in de wielerwereld (Quick-step), maar de reismicrobe die de meesten onder ons te pakken heeft, bleef sluimeren.  Een paar jaar geleden ‘beet’ dat beestje te hard, en had hij rond zijn hobby (motorrijden) een idee: niet het warm water uitvinden, eerder een gat in de markt:  Vlaams (!) begeleide reizen per motor, een alternatief om niet met onze Noorderburen die de markt beheersen, op stap te moeten.

Het project sprak me onmiddellijk aan: ‘roadtrips’ zijn eigenlijk mijn passie.  Om het met een tekst van Willy Nelson te fraseren:

Goin’ places that I’ve never been
Seein’ things that I may never see again

And I can’t wait to get on the road again’ 

Dat is wat me in reizen het meest aanspreekt, eigenlijk een beetje ontdekkingsreiziger spelen als je het zo wilt stellen.  We zijn dan ook op zoek gegaan naar unieke trips.  Onze eerste USA-reis speelt zich grotendeels af in Idaho of all places.  Eén van de minst bevolkte gebieden van de USA: de oppervlakte is 10x die van ons land, en van de +/- 1 miljoen inwoners leeft meer dan 1/3 in de hoofdstad Boise.  De route volgt voor een groot deel de legendarische ‘Lewis & Clark -trail’: een ontdekkingstrip begin de 19° eeuw die 3 jaar duurde en de eerste overlandse trip was naar het Westen van de USA.  Deze expeditie was cruciaal in de ontdekking van West-Usa.   Onze trip volgt hun spoor door het gebied  van de ‘Nez Percé’ (native Americans die een Franse benaming kregen, u kan al raden welk lichaamsattribuut opviel) die heersten over een gebied dat de huidige staten Washington, Oregon en Idaho bevat (groter dan Frankrijk).

Deze regio is zodanig dun bevolkt, dat erdoor trekken het summum is voor wie houdt van prachtige lange wegen met gave bochten door de Rockies of langs de Salmon – rivier waar men nauwelijks iemand anders tegenkomt.  Er is iets ongelooflijk bevredigends aan die zware tweecilinder-roffel van je Harley als je door het vulkaanlandschap van ‘Craters of the Moon’ of lang de geisers en buffalo’s in Yellowstone tuft.  De commentaren van de klanten zijn dan ook eensluidend enthousiast!

Met ‘Network on Wheels’ namen we dus een vliegende start: al onze geplande reizen in 2020 naar USA (2x) , Zuid-Afrika, Schotland en Noorwegen (lezersreis Motoren & Toerisme) waren al gegarandeerd, en de meeste zelfs volzet!  Voor de intercontinentale reizen worden telkens Harleys gehuurd, en wordt er in groep onder begeleiding gereden.    Voor reizen binnen Europa werken we met wat we ‘semi-groepsreizen’ noemen.  Iedereen rijdt met de eigen moto op eigen tempo: GSP – bestanden worden bezorgd om de juiste routes te vinden.  De groep ziet elkaar gewoon ’s morgens bij het ontbijt, en terug ’s  avonds in het hotel.

Uiteraard is de huidige crisis een flink klap: alles is ondertussen geannuleerd, en al onze klanten hebben -zoals het hoort-  tegoedbonnen of terugbetalingen gehad.  Onze boterham moeten we er beide gelukkig niet mee verdienen, maar de gemaakte investeringen (deelname beurzen, publiciteit, …) hebben niets opgebracht en zijn we kwijt. Treurend bij de pakken blijven zitten, is echter geen optie: we moeten vooruit !  Voor 2021 hebben we daarom beslist om nu al te schakelen en ons op het aanbod  binnen Europa te focussen. Niet alleen is er voor ons al organisatie teveel onzekerheid rond de USA en Zuid-Afrika, ik vrees dat we ook te weinig reizigers gaan kunnen enthousiast maken om volgend jaar zo ver te reizen. Binnen Europa dus!

We hebben er vertrouwen in dat we volgend jaar -als we tenminste in de andere landen toegelaten worden – een goede doorstart gaan kunnen nemen.  Bij rondvraag merken we immers veel enthousiasme om volgend jaar erop uit te trekken.  Het risico dat men loopt om besmet te geraken is immers heel laag:  tijdens de ritten is dat immers nihil, en ook in de hotels is dat beperkt. Onze reizen zijn in half pension, maar er werden nooit grote ‘groepstafels’ voorzien: iedereen kan daardoor perfect binnen zijn eigen ‘bubbel’ blijven.  We hebben er daarom vertrouwen in dat we onze motards in veilige omstandigheden een prachtreis kunnen bieden.

De focus op Europa, maar toch laten we de rest niet schieten. Persoonlijk kan ik me niet inbeelden dat we volgend jaar nog niet maar mijn “2° heimat”, de  USA, niet gaan kunnen reizen. God, wat mis ik die trips naar daar. In even jaren organiseer ik een trip met vrienden in het teken van ‘American Football’: dan organiseren we een week volledig in het teken van die sport.  Spectaculairst op het gebied van show en entertainment zijn de NFL-wedstrijden, maar de beleving rond ‘College Football is ongekend. Dat is een competitie tussen universiteiten.  De campussen daar zijn steden op zich, en op gameday transformeren die in 1 groot BBQ-park (tailgating noemen ze dat daar).  Laat mij een voorbeeldje geven:  in en rond de campus van Notre Dame (South Bend, Indiana) wonen +/- 30.000 mensen. Op gameday zijn daar 100.000 bezoekers terwijl er maar 80.000 in het stadium kunnen.  Er komen dus tienduizenden bezoekers voor de gezelligheid die niet eens naar de wedstrijd gaan kijken.  Hoewel de wedstrijd pas ’s avonds is, is bijna iedereen er in de voormiddag, en worden er gesocialized, staan de BBQ de ganse dag te roken en loopt iedereen er gezellig rond.  De wedstrijd zelf is meestal ook een totaal andere beleving in college: de sfeervakken zijn voorbehouden aan de studenten van de universiteit zelf: superambiance gegarandeerd, ook als het geen topmatchen zijn.  Groot verschil ten andere in vergelijking met bij ons is trouwens dat men daar met het ganse gezin naartoe trekt, en dat men na de wedstrijd ook onmiddellijk huiswaarts trek: men blijft er niet plakken!  Tja, als je al de ganse dag bezig bent…   Hopelijk kunnen we dit volgend jaar terug opnemen  (en persoonlijk al zeker het tripje naar de Superbowl)!

Algemeen gesproken, zal het een enorme uitdaging zijn om klanten te kunnen overtuigen lang op voorhand te boeken!   Daar denken we aan een systeem om de klant bij inschrijving enkel een dossierkost te doen betalen.  Een soort niet terugbetaalbare aanbetaling om op de lijst te staan.   De reis zou dan maar moeten vereffend worden kort voor de reis (6 weken – 1 maand ervoor?).  Grootste uitdaging is om de partners (voornamelijk hoteliers en ferry-maatschappijen) te vinden die mee willen in dat verhaal van flexibiliteit.   Maar dat is wat de consument verwacht (eist?), dus zullen we in de toekomst vooruit gaan met die partners die ons daarin volgen.  En dat zal de toekomst zijn: samenwerken met flexibele en loyale partners!

Pieter Demuynck

 


 

Vrijdag 21 augustus

Zomerreeks ‘Het Nieuwe Anders’ (8)

‘Staycations are the new Vacations’

Op 3 juli had ik (voor ‘Het Nieuwe Anders’) een gesprek met een toen zeer optimistische Yves Lemarchand (Managing Director van DMC Experience Scotland, in Penicuik) over toerisme in Schotland. Hij gaf toen al mee dat, voor wat de niet-Britse bezoekers aan Schotland betrof, 2020 waarschijnlijk vergeten mocht worden. “Maar als er geen tweede Covid19-golf komt, wordt 2021 weer goed!” voegde hij er toen goedgeluimd aan toe.

Een maand later bel ik hem weer op. Schotland zit, op Aberdeen na, zeer veilig in deze coronatijd. Op 15 juli mocht ‘alles’ weer van de First Minister. Maar onder de Borders, in noord-Engeland kleurt de kaart intussen helemaal oranje.

Yves Lemarchand: “De trend zet zich door: als we nieuwe aanvragen ontvangen, dan is het enkel voor 2021. Vijfennegentig procent van onze activiteiten in 2020 zijn gewoon een jaar opgeschoven. Ik heb intussen heel wat tijd besteed aan het spreken met al onze leveranciers en eenzelfde patroon heeft zich ook voor hen ontwikkeld, voor 2020 kunnen we enkel nog rekenen op de Britten. Maar de hotelsector doet het nu over het algemeen al erg goed. Ze krijgen ook steun van de Schotse regering: de btw is voor de horeca teruggebracht op vijf procent en in restaurants betaalt de regering de helft van je rekening (Nvdr: voorlopig enkel in augustus, met een maximum van tien pond per persoon).

De Schotse regering is nu ook bezig met het opzetten van een reddingsplan voor DMC’s en verscheidene locaties. Ik ben nog steeds optimistisch.”

‘Going out’ is the new ‘staying in’!

Schotland is tweeënhalf keer zo groot als België en telt minder inwoners dan Vlaanderen. Dat houdt in dat er ruimte zat is, in die volle natuur. Voeg daarbij nog een kustlijn van maar liefst tienduizend kilometer, met (vooral aan de westkant en op de eilanden) uitgestrekte stranden, waar je moederziel alleen kan zijn. De Schot zit dus niet verlegen om de tent onder de arm te nemen en er voor enkele dagen op uit te trekken.

Deze nieuwe vorm van ‘in quarantaine gaan’ slaat nu echter massaal toe, en de vraag is of de altijd zo natuurminnende Schot door de crisis plots de slordige Janus is geworden.

Het leed komt blijkbaar van ‘beginnende kampeerders’ die niet op de hoogte zijn van de richtlijnen voor wildkamperen zoals die in de officiële Schotse ‘Outdoor Access Code’ staan beschreven.

Maar ook campings, openbare toiletten en andere nutsvoorzieningen zijn op veel plaatsen nog dicht. Het regent vooral klachten over kamperen in groepen en het achterlaten van bergen afval in verscheidene gebieden als Loch Lomond, de West Highlands en de Cairngorns. Met influencers en social media probeert de overheid nu het leed te verhelpen.

Please, don’t come!

Schotland telt zo’n achthonderd eilanden, zo’n 180 ervan zijn bewoond. Ferrydiensten zorgen voor de noodzakelijke verbindingen. Caledonian MacBrayne (beter bekend als CalMac) is de belangrijkste, maar kleinere lijnen verbinden de vele eilanden binnen een groep en zijn er niet enkel voor de toeristen, maar vooral voor de bevolking, die wel geregeld naar het vastenland moet (al is het maar als je dringend nieuwe schoenen moet hebben).

Eigg bijvoorbeeld is een van ‘The Small Isles’, een eilandengroep(je) ten zuiden van Skye. Het fotogenieke Eigg telt 110 inwoners, die samen ook eigenaar zijn van het eiland. De B&B’s op het eiland bieden 160 bedden en die zijn ieder jaar heel vroeg volgeboekt. Ook voor 2020 was dat zo, maar deze keer bleven ze leeg. De Small Isles worden met elkaar en met het vasteland verbonden door twee ferrydiensten, samen bieden ze een capaciteit van 1600 passagiers per week. Met de coronamaatregelen is dit teruggebracht naar 40. En die moet Eigg delen met de buren: Rum, Canna en Muck.

Op hun website staat dan ook duidelijk: “We know many people want to come to Eigg this summer, but sadly, for the moment, we ask you not to come.” En dit is ook de ‘HELP-roep’ van vele andere kleinere kwetsbare (maar coronavrije) gemeenschappen.

Yves Lemarchand: “In Schotland nemen de meeste veerboten nu gewoon geen toeristen meer mee, omdat de eilanden niet over de juiste infrastructuur beschikken om met Covid om te gaan. Grote ziekenhuizen bevinden zich in grote steden en niet op kleine eilanden. Het is begrijpelijk dat die mensen zichzelf beschermen.”

Voor die kleinere, maar onmisbare ferrymaatschappijen is Covid19 een doodsteek. Orkney Ferries, die met negen schepen veertien eilanden van de gelijknamige eilandengroep verbindt, werken nu al met een verlies van tweehonderdduizend pond per maand.

ForeverEdinburgh

Kan je je Edinburgh indenken zonder Royal Edinburgh Military Tattoo, zonder Edinburgh International Festival? Nu moet je wel. Augustus zou, zoals altijd, de topmaand van het jaar moeten worden. Maar Covid19 stak daar een stokje voor. Horeca en toerisme krijgen er zware opdoffers: 18.000 banen in die branches, staan, in de hoofdstad alleen al, op de helling. Met een nieuwe campagne: ForeverEdinburgh, die normaal volgend jaar start, hoopt men een deel van de jobs te redden.

Maar er is nog een tweede doelstelling aan verbonden: Edinburgh kreeg vorig jaar de weinig benijdenswaardige eretitel van ‘Een van ‘s werelds ergste hotspots voor over-toerisme’ toebedeeld.

In zes jaar tijd groeide het aantal buitenlandse toeristen met meer dan één miljoen en steeg het aantal hotelovernachtingen er met een derde tot bijna vijf miljoen.

ForeverEdinburgh moet de Schotten aanmoedigen om hun hoofdstad zelf weer in te nemen.

Het klinkt als een ware noodkreet: “Waarom denk je reizen sommigen duizenden kilometer om jouw hoofdstad te zien? Ook jij kunt alles omarmen wat je stad te bieden heeft. Onze kastelen en monumenten; restaurants, cafés en bars; touroperators; bezoekersattracties; detailhandelaren; accommodatie-aanbieders en nog veel, veel meer lokale toeristische bedrijven hebben je steun hard nodig.”

Om de twee jaar bindt VisitScotland een thema aan de campagne. Voor 2020 was dat ‘Year of Coasts & Waters’. Er is inderdaad heel wat in het water gevallen. 2022 wordt dan ‘Year of Scotland’s Stories’. Ook benieuwd naar dat verhaal?

Fernand Dacquin, senior reporter TM

 


 

Vrijdag 14 augustus

Zomerreeks ‘Het Nieuwe Anders’ (7)

Het licht lezen in Scandinavië

Dit is geen oproep om nu allen massaal bomen te gaan knuffelen in Scandinavië, ook al hebben ze er genoeg. Maar wel een teaser om even verder te denken dan de gashendel van de sneeuwscooters, de oorverdovende stilte van de rendiersafari’s, de puur-natuur-sauna’s of het geduldig ijsvissen – ook al zijn dat allemaal unieke Scandinavische belevenissen, must do-aanraders en zonder twijfel topavonturen! Maar er is nog zoveel anders te ontdekken in de nok van Europa.

Even terug in de tijd, maar niet té ver. Toen de rendieren nog spraken, er van begin november tot eind april gegarandeerd elke dag sneeuw lag en het begrip ‘luxe’ in de materialistische betekenis van het woord er nog niet bestond, toen was het Hoge Noorden qua toerisme – excusez le mot – een ontwikkelingsland. Alleen uitgewaaide diehards vonden er de weg naartoe, net als de muggen in augustus naar Lapland. Uiteraard namen bepaalde landen en regio’s met verloop van tijd het voortouw, met name Fins Lapland was de grote gangmaker. En ere wie ere toekomt: 20 jaar geleden zette de legendarische combinatie Robrecht Willaert (hoofdredacteur Travel Magazine) en Pekka Airaksinen (gm Finnair Belux) met allerlei journalistieke supplementen en gegeerde toendra-trips de regio met stip op de Belgische toerismekaart. Maar globaal bekeken bleef dit stuk van de wereld echter voer voor specialisten. Twee voorbeelden: het fantastische IJsland leerden we pas kennen na de bankencrisis van 2008, en de Faeröer-archipel is anno vandaag nog steeds bijna onontgonnen, half braakliggend toeristisch terrein. Die trage toeristische evolutie is nu – in uitzwetende post-corona-tijden – een voordeel. Als het virus één ding heeft veranderd in ons reisstrategisch inzicht, is het dat we nu wereldwijd kritischer kijken naar overtoerisme. Veel en groot is na Covid-19 veel minder interessant geworden. Massatoerisme staat onder druk, zeker in de pejoratieve betekenis van het woord. Remote en ‘off the beaten track’ zijn niet langer modewoorden, maar doe-woorden. Al in de periode voor corona sluimerde het conflict tussen bulk en boutique, en de pandemie heeft de evolutie van de eerste naar de tweede vorm van reizen alleen maar versneld.

Scandinavië was de voorbije vijf jaar al aan een populariteitsspurt bezig, en het zou dankzij de zoektocht naar ‘het nieuwe anders’ nog wel eens een stuk op dat elan kunnen doorgaan. “De Noren hopen dat de ‘social distancing’-regel van anderhalve meter snel wordt afgeschaft, dan kunnen ze weer de van oudsher gebruikelijke vijf-meter-regel toepassen”, liet de in Noorwegen wonende Benjamin Taeymans van touroperator North & Away zich enkele weken geleden lachend ontvallen. Leuk grapje. Maar met een inhoudelijke boodschap: namelijk dat de coronapandemie ertoe geleid heeft dat de globale interesse voor vakanties in Scandinavië (waar er nog ruimte in overvloed is) alleen maar groter is geworden. Daar hebben trouwens heel wat nichetouroperators zoals Nordic, Asteria, Imagine (met Destination Green), Gallia en Buro ScanBrit (via de TUI-shops en Vlaamse Selectair-kantoren) niet op gewacht. Hun aanwezigheid in het Hoge Noorden was de voorbije jaren reeds stevig uitgebreid.

Lonkend als een zalm op de grill

Waar moeten we allemaal voor vallen? De mooiste autoroutes ter wereld, iemand? Échte chauffeurs worden verwacht op de achttien mooiste Toeristische Routes in Noorwegen, die luidens National Geographic tot de 100 mooiste wegen ter wereld behoren. Zou u het nog niet beseffen: Noorwegen is het Nieuw-Zeeland van Europa. Zonder de wijn spijtig genoeg, maar dat is een detail. Hurtigruten, iemand? Motto: ‘De mooiste zeereis ter wereld voor wie niet van cruisen houdt’. Het meest bekende product van deze meer dan 125 jaar oude Noorse veer- en transportdienst is namelijk de historische route die dagelijks langs de Noorse westkust vaart. Tussen Kirkenes en Bergen doet die 34 havens aan, goed voor een traject van 134 uur en 2626 kilometer. Niet zo lang geleden was het kusttraject vooral een ferryroute voor de locals: sommige dorpen zijn ’s winters van de wereld afgesloten en kunnen alleen bereikt worden via de zee, omdat die ijsvrij blijft. Maar met de jaren vinden ook steeds meer internationale slow travel-reizigers hier hun gading. De postboot werd een verkapt klein cruiseschip, maar wist alle charme te bewaren. Design en architectuur, iemand? Het operahuis van Oslo; ‘Under’, het eerste onderwaterrestaurant van Scandinavië in de uiterste zuidtip van Noorwegen; het drijvende en dus winters ingevroren Arctic Bath Hotel & Spa in Zweden (met Maarten Raes van Nordic als passioneel bezieler en mede-investeerder)… de voorbije jaren lieten de Scandinaven ons regelmatig de wenkbrauwen optrekken. En er is nog meer onderweg: de Deense studio Dorte Mandrup bouwt een walvissen-viewpoint op het Noorse schiereiland Andenes (ten noorden van de Lofoten): het gebouw heeft de vorm van het dier en gaat volledig op in het landschap. Ter hoogte van de poolcirkel wordt ‘Svart Hotel’ vóór de Noorse Almlifjellet-gletsjer gebouwd. Dit cirkelvormige hotel zal meer energie leveren dan het verbruikt, omdat het ook fungeert als waterkrachtcentrale – aangevuld met zonnepanelen. Food, iemand? Maaemo (letterlijk: Moeder Aarde) kreeg in 2016 met haar ‘recht uit de grond en recht uit de zee’-keuken een derde Michelinster toebedeeld, meteen het enige Noorse restaurant met die score en naast Geranium in Kopenhagen ook het eerste Scandinavische restaurant met drie sterren (zie reportage in het Travel Magazine magabook A Journey, editie 2018). Ondertussen wordt het globale aanbod aan sterrenzaken in Scandinavië met het jaar groter.

Ook design tussen de oren

Vijf jaar geleden werden we overspoeld door een nieuw begrip: hygge. Is deze oorspronkelijk Deense maar ondertussen wijd en zijd geëxporteerde levensstijl hét geheim voor toekomstig Scandinavisch (reis)geluk? Er is geen concrete vertaling voor ‘hygge’, maar als we er dan toch een Nederlands woord op moeten plakken, is dat misschien wel ‘gezelligheid’. Het begrip werd ons verduidelijkt met een voorbeeld door Meik Wiking, CEO van het Happiness Research Institute in Kopenhagen: “In december, vlak voor kerst, zat ik met wat vrienden in een oud vakantiehuisje in Zweden. We hadden gewandeld en zaten allemaal moe en doezelig rondom de haard met dikke truien en wollen sokken aan. De enige geluiden die we hoorden, waren het borrelen van de stoofpot op het fornuis, het knappen van het haardvuur en het slikken wanneer iemand een slokje wijn nam. Toen verbrak een van mijn vrienden de stilte met de retorische vraag: ‘Meer hygge dan dit kan het toch niet worden?’ ‘Jawel’, antwoorde een van de meisjes na een poosje: ‘Als het buiten ook nog gaat stormen…’” Een heel simpele levensstijl dus: quality time doorbrengen met de mensen van wie je houdt. Eén ding mogen we daarbij niet vergeten: de omgeving om hygge optimaal te kunnen beleven, moet voedend zijn, ondersteunend, puur natuur, en vooral authentiek… Opdat één plus één drie zou worden. En zulke wonderplekjes bevinden zich in Scandinavië.

Eerlijk geluk

In 2018 stootte Finland, het land van de duizend meren, Noorwegen van de troon als het gelukkigste land ter wereld. Het jaar voordien stond Denemarken op één. Dat blijkt uit de World Happiness Index van de Verenigde Naties. Hoe dan ook een onderonsje; traditioneel scoren de Scandinavische landen altijd hoog. En toch maakten ze ook fouten. Het Finse Rovaniemi werd, gesterkt door Santa Claus en andere verkleedpartijen, een soort pretpark voor Aziaten op zoek naar het noorderlicht en Instagram-foto’s. Er werden een massa glazen iglo’s gebouwd zodat het noorderlicht rechtstreeks vanuit bed kan bewonderd worden. Dat nog tot daar aan toe, ware het niet dat de aurora borealis op die manier ook commercieel uitgewrongen wordt, alsof je dat unieke fenomeen met een schakelaar aan en af kan zetten – sterker nog, alsof het überhaupt ‘gegarandeerd’ is. Wat dus niet zo is. Nu ja, ieder zijn vakantie. Maar het transformeerde het dorp wel tegen wil en dank in een mini Aziatische enclave waar andere reizigers nog maar moeilijk hun draai vinden. Ook het Noorse Tromsø ging hetzelfde pad op. Het Parijs van het Hoge Noorden marketeerde zwaar richting Azië, met als gevolg dat ook hier de niet-Aziaat het slachtoffer werd van hun overrompelende aanwezigheid. Je kan daar dan wel om lachen wanneer ze ’s avonds wat onhandig te keer gaan in het restaurant, maar het wordt wél vervelend wanneer ze de volgende dag de dure sneeuwscootertocht verstoren omdat ze continu in plaats van rónd de bomen er tégen rijden. En oh ironie dan dat de organisatie ‘customer profiling’ bij vertrek absoluut niet nodig vond.

Gelukkig verbleken deze randverhalen bij het majestueuze aanbod van Scandinavië. Waarom Noord-Europa voortaan nog meer reisaandacht verdient?  Voor de waanzinnige landschappen, de leegte, het dikwijls gure klimaat (voel-dat-je-leeft!), het onvoorspelbaar wilde licht, het echte roadtrip-gevoel. Maar vooral omdat we dit machtige gebied iets te lang onvoldoende op de radar opmerkten.

Gerrit Op de Beeck, reisjournalist en fotograaf,

Oprichter/auteur van het jaarlijkse Scandinavië-magazine 55°/N, dat hybride verschijnt (zowel in print als online en op sociale media)  www.55noord.be

 


 

Vrijdag 7 augustus

Zomerreeks ‘Het Nieuwe Anders’ (6)

Coronaveilig en creatief met de autocar in het Nieuwe Anders

Autocarondernemers en -touroperators worden zeer zwaar getroffen door de coronacrisis. Verschillende ondernemers hebben hun touringcars aangepast en coronaveilig gemaakt. Anderen denken na over nieuwe reisconcepten voor kleine groepen of enkele bubbels die samen reizen. Omdat langere buitenlandse reizen niet evident zijn, wordt er volop ingezet op dagreizen in eigen land of net over de grens. Iedereen hoopt alvast dat een tweede, zware, coronagolf kan worden afgewend opdat men toch minstens wat kan meeplukken van het traditioneel drukke najaar.

Travel Magazine peilde bij enkele autocarondernemers hoe zij aankijken tegen het autocartoerisme tijdens en na corona. Dat er anders zal worden gereisd in het ‘nieuwe anders’ staat vast. Alleen weet niemand precies hoe anders de nieuwe autocararrangementen eruit zullen zien. Bestaande ‘klassiekers’ in het aanbod werden alleszins geëvalueerd en afgetoetst aan de beschikbare mogelijkheden en knelpunten om ze te blijven uitvoeren. Daarnaast werden reeds verschillende nieuwe initiatieven genomen terwijl er even goed nog nieuwe projecten worden bestudeerd.

Meer beleving, kleinere groepen en kortbij

Een drietal aspecten van autocarreizen in het ‘nieuwe anders’ komen sterk naar voor. In de eerste plaats wil men veel maar gaan focussen op echte belevingsreizen. Men neemt klanten mee naar vrijwel onbekende locaties, creëert exclusieve ervaringen en tracht voor zoveel als mogelijk innoverend uit de hoek te komen. Een tweede aspect, en tevens een rechtstreeks gevolg van de coronacrisis, is de ontwikkeling van reizen voor kleine groepen en ‘bubbels’. Sommigen verminderen het beschikbare aantal zitplaatsen om de afstandsregels te kunnen respecteren en laten kleine groepen reizen met grote touringcars. Andere kiezen eerder voor kleine, homogene groepen van hooguit een twintigtal personen. Een nieuw concept bestaat erin om bubbels van maximaal tien personen gescheiden van mekaar te laten reizen in een dubbeldekker.

Een derde vaststelling is het gegeven dat er veel meer in eigen land en net over de grens wordt gereisd, en dat ook voor bijvoorbeeld tweedaagse weekendtrips. Combinaties met fiets- en wandelformules worden gezien als een opportuniteit.

Eén kanttekening bij dit alles is alvast de verkoopprijs, die meer dan waarschijnlijk hoger zal liggen dan wat tot op heden werd aangeboden. De autocarverplaatsing en de loonkost van de chauffeur blijft dezelfde, ook al wordt er soms met de helft minder klanten gereden.

Maatregelen worden zeer ernstig genomen

Algemeen is duidelijk dat alle ondernemers de corona-preventiemaatregelen zeer ernstig nemen. Chauffeursposten worden afgescheiden, handgels zijn beschikbaar, er zijn scenario’s voor in- en uitstappen uitgewerkt, verluchtingssystemen werden geoptimaliseerd. Over de plaatsing van plastiekschermen tussen de zetels zijn de meningen verdeeld. Wanneer reizigers toch mondmaskers moeten dragen, wordt getwijfeld aan het nut daarvan. Bovendien zouden dergelijke schermen het uitzicht belemmeren en relatief snel beschadigd geraken, wat de kostprijs alleen maar verhoogt.

Net zoals voor dagtrips inspireren autocarondernemers zich voor meerdaagse reizen vaak op oudere programma’s die ooit succesvol waren en die nu een nieuw elan krijgen. Verre autocarreizen worden nog even ontzien opdat men in noodsituaties steeds binnen een dag terug thuis kan zijn.

Logiesmogelijkheden worden nauwgezet geëvalueerd op een coronaveilige uitbating. Even zo wordt gekeken naar de mate waarin attracties en bezienswaardigheden coronaveilig kunnen worden bezocht.

Puzzelen met rust- en openingstijden

Omdat er onderweg meer en soms ook langer dan voorheen moet worden gestopt – omdat de autocar moet worden gereinigd en verlucht – en omdat bezoekmogelijkheden vaak drastisch zijn teruggeschroefd, worden rittenplanning en programmatie ernstig gehypothekeerd. Het is puzzelen en zoeken om alles in mekaar te steken, rekening houdende met de rij- en rusttijdenregeling. Meer exclusieve bezoekmogelijkheden buiten de klassieke openingstijden kosten doorgaans ook flink wat meer.

Om de financiële schade – die nu reeds aanzienlijk is – nog enigszins te kunnen beperken, hopen autocarondernemers dat een tweede coronagolf zo lang als mogelijk uitblijft. Op die manier kan een traditioneel druk najaar met dagtrips naar kerstmarkten, evenementen en concerten misschien nog onder enige vorm worden georganiseerd. Evenzo wordt al eens vooruit gekeken naar skivakanties. Maar, hoe dan ook, er wordt vanuit gegaan dat het corona-effect nog enkele jaren zal nazinderen. Pas wanneer er een vaccin is en iedereen is geënt, kan er wellicht weer volop normaal of ‘nieuw anders’ met de autocar worden gereisd.

Rantour focust op beleving

Rantour concipieerde een vijftal ‘corona-trips’. “Het gaat telkens om vrij exclusieve programma’s waarin wordt gefocust op gastronomie en beleving”, licht Kurt Rollier toe. “Er kunnen telkens 10-12 gasten mee in de VIP-bus die normaal plaats biedt aan een dertigtal personen. Zo kunnen wij de nodige preventiemaatregelen nemen zonder dat wij overal plastiekschermen aan de zetels moeten bevestigen. Een eerste dagtrip trekt richting Zeeland, waar wij met een yachtcharter naar de mosselbanken varen en zeehonden spotten. Aan boord wordt een verfijnd mosselmenu geserveerd. Een andere trip omvat bijvoorbeeld een dagtocht naar Maastricht met bezoek aan het wijnkasteel in Genoels-Elderen en een maaltijd in het Château Neercanne of een daguitstap met ‘Dinner on the Lake’. In het herfst- en winterprogramma zullen wij ons meer richten op kortbij-bestemmingen met bijvoorbeeld een gastronomisch weekend in Durbuy of een verblijf in een kasteel in Alkmaar. Wij hebben ook nieuwe programma’s van 3-4 dagen in de buurlanden uitgewerkt waarin wij onze gasten verwennen met toegevoegde waarden. Wij beschikken gelukkig over heel wat knowhow uit het verleden en die wenden wij aan om aangepaste arrangementen uit te stippelen. Wij werken uitsluitend samen met viersterrenhotels, die zeer veel voorzorgsmaatregelen hebben genomen waardoor het corona-risico beperkt is. Die hotels vormen een goede basis om onze gasten een veilig arrangement te kunnen voorstellen”.

“Kortbij-vakanties met meerwaarde zijn een troef die wij moeten uitspelen. De heen- en terugreis neemt zo’n 2-3 uren in beslag wat nog een aanvaardbare tijdspanne is om een mondmasker te dragen. Voor touringcarreizen naar bijvoorbeeld de Franse Alpen, waar men 9-10u onderweg is, lijkt het mij veel minder evident om dat mondmasker constant op te hebben. Wij hebben wel enkele langere reizen geprogrammeerd naar onder andere Frankrijk en Spanje en wachten af hoe de reserveringen lopen. Vraag is ook hoe het eraan toe zal gaan voor de typische eindejaarsreizen en -dagtrips of de evenemententrips naar concerten die anders toch voor een grote najaarsactiviteit zorgen”.

Diederik Reizen/Keolis Travel gaat voor kleinere groepen

Diederik Reizen maakt sinds begin dit jaar deel uit van de (Franse) vervoersgroep Keolis en het vormt als dusdanig de basis voor het gloednieuwe Keolis Travel. Oorspronkelijk zou Keolis Travel in het voorjaar gelanceerd worden, maar door de coronacrisis wordt dat nu de zomer en het najaar. In een eerste fase wordt Keolis Travel in Vlaanderen gelanceerd, in 2021 volgt een programma voor Wallonië. “Diederik Reizen was in Vlaanderen bekend als partner voor de reisbureaus en dat blijft ook zo onder de vlag van Keolis Travel”, beklemtoont Debby Hinssen. “Wij blijven ons richten op groepsreizen maar realiseren ons ook dat de groepen van nu niet langer die van voor de corona-crisis zijn. Het zullen vooral kleinere groepen of ‘bubbels’ zijn. Met creatieve en innovatieve programma’s willen wij, naast het trouwe cliënteel van Diederik Reizen, ons ook meer specifiek richten op andere doelgroepen en een jonger publiek”.

“Wij stellen twee nieuwe concepten voor. Enerzijds zijn er de privé-trips voor reizen in je eigen bubbel van 4 tot 20 personen. Het kunnen zowel dagtrips als meerdaagse trips zijn met een privé gids. Wij stellen een aantal trips voor maar wij kunnen die ook naar wens kunnen uitwerken. Anderzijds is er het BE Choice-programma met dagtrips voor groepen tot 22 personen in België en de grensstreek. Het kan bijvoorbeeld een aangepaste dagtrip naar Paira Daiza zijn of een weekendje Ardennen met bezoek aan Bastogne, een huisbrouwerij in een historische vierkantshoeve en een overnachting in een kasteelhotel. Wij gidsen je naar minder bekende plaatsen en zorgen ervoor dat de belevingsreis reeds aan boord begint. Aangepaste programma’s zijn ook beschikbaar voor trips met kinderen. Wij opteren voor reizen in kleinere groepen en gaan er naar de toekomst zelfs vanuit dat 30 personen wel eens het maximum kan worden. Vanuit dat opzicht denken wij na over het herconcipiëren van onze voertuigen en van programma’s op langere afstand met meerdere stops onderweg”.

“Toeristische attracties en musea moeten zich ook realiseren dat kleinere groepen van 24-30 personen meer en meer voorkomen”, geeft Debby Hinssen nog aan. “Steden hebben dagtoeristen de voorbije jaren meermaals geviseerd, maar realiseren zich nu dat zij die dagtoeristen echt wel nodig hebben. Wij merken toch al veranderingen in de houding tegenover touringcars en dagtoeristen. Wij krijgen terug mogelijkheden om dagtrips te organiseren. Wij moeten wel meer dan voorheen rekening houden met tijdslots maar dat hoeft geenszins negatief te zijn; het biedt de eindconsument een meer intense beleving omdat hij in een kleinere groep reist en ter plaatse niet meer wordt geconfronteerd met een massa bezoekers. Wij moeten ernstig nadenken over een upgrading van onze programma’s. De consument gaat daar wel bij varen. De grote uitdaging en vraag blijft evenwel of de consument bereid is om de meerprijs te betalen die samenhangt met die upgrading”.

Voyages Léonard pleit voor verlening steunmaatregelen

Bij Voyages Léonard heeft men reeds enkele dagtrips achter de rug. Meerdaagse rondreizen voor juli werden geannuleerd maar weldra hernemen de programma’s op de Costa Brava en de Adriatische kust. Bij de Flibco-luchthavenshuttle werd alleen de lijn tussen Charleroi en Brussel heropent omdat het aantal vluchten op dit ogenblik nog beperkt is en de bezettingsgraden relatief laag zijn.

“In de touringcars hebben wij de chauffeurspost afgesloten met een soepel plexischerm”, stelt Jean-François Defour. “Wij hebben geen schermen tussen de passagiers geplaatst omdat wij denken dat het nogal beklemmend en angstaanjagend overkomt. Reizen moet nog altijd een plezier blijven. Voorlopig is het aantal reizigers beperkt en kunnen wij de tussenafstand respecteren. Wanneer dat niet langer kan, moeten reizigers een mondmasker dragen”.

“Wij hebben onze dagtrips voor juli en augustus aangepast. Er is vraag naar maar de verkoopcijfers blijven laag. Wij houden er rekening mee dat de volgende drie jaren moeilijk zullen zijn voor de reissector in het algemeen. Voor de herfst en winterperiode is het afwachten en kan het kantelen in beide richtingen afhankelijk van onder andere de beschikbaarheid van een vaccin en de komst van een tweede, zware, golf. Waakzaam blijven en aanpassen waar mogelijk zijn onze ordewoorden. Onze winterproductie staat op een laag peil; het heeft ook geen zin om dikke brochures te maken wanneer je alles mogelijk moet gaan annuleren”.

Niettemin ziet Jean-François Defour een aantal opportuniteiten. “De autocar laat ons toe om ook vanuit het buitenland zeer snel weer te keren naar België, terwijl vliegtuigreizigers mogelijk geblokkeerd geraken. Ook zijn wij voor wat betreft annuleringen en aanpassingen veel soepeler dan luchtvaartmaatschappijen. Wij zijn actief binnen een straal van 2.000 km en de vraag naar reizen binnen die zone is relatief groot omdat klanten zin blijven hebben om te reizen. Maar, er blijven een aantal onbekenden zoals de financiële ondersteuning. Op dit ogenblik hebben wij nog geen enkele tegemoetkoming ontvangen, zelfs niet die van 5.000 euro voor reiskantoren omdat ons omzetcijfer te groot is, terwijl de omzet in de autocarbusiness nagenoeg nul is. De vooropgestelde criteria hebben geen zin. Men moet de tijdelijke economische werkloosheid minstens verlengen tot het jaareinde. Dat is essentieel voor onze sector. Als men dat niet doet, dan krijgen wij zelfs de kans niet om nieuwe reisformules uit te testen. Mijn grootste bezorgdheid is evenwel dat talentrijke medewerkers in het toerisme zullen overstappen naar andere sectoren. Wij hebben de voorbije maanden heel wat over ons gekregen in verband met corona-vouchers of ten gevolge van de negatieve reacties van bepaalde touroperators en luchtvaartmaatschappijen. Je moet echt wel heel gepassioneerd zijn om in het toerisme te blijven. We hebben ongetwijfeld jaren nodig om herop te bouwen wat Covid19 in enkele dagen heeft kapot gemaakt. Maar, bedrijven die vanaf het begin een heldere politiek hebben gevoerd, die de mogelijkheden hebben om te investeren, zullen zich eruit slaan”, aldus nog Jean-Francois Defour.

https://www.voyages-leonard.com/voyages/info-covid/mesures-sanitaires-autocar/mesures-sanitaires-autocar

Jumbo Tourisme denkt na over nieuwe concepten

Jumbo Tourisme paste verschillende touringcars aan met het oog op het heropstarten van de activiteiten. “Wij hebben al enkele daguitstappen en korte rondreizen gedaan in België of nabij gelegen landen die zich in de groene zone bevonden”, vertelt Florian Vanderhoudelingen. “Nieuwe arrangementen hebben wij nog niet geopend voor verkoop. Afhankelijk van de Belgische en buitenlandse overheden verwacht ik eerder een beperkte omzet in het najaar en de winter. Niemand weet op dit ogenblik echt hoe de Covid 19-pandemie gaat evolueren. Komt er een tweede golf? Volgen er nieuwe maatregelen? Wij werken thans soepel en beperkt. Onze programma’s zijn klaar en wij openen die stelselmatig voor verkoop in functie van de mogelijkheden op de bestemming en de vraag van de klanten. Ik denk dat wij meer nabijgelegen bestemmingen en kortere trips gaan verkopen. Wij denken op dit ogenblik na over nieuwe reisconcepten maar het is alsnog te vroeg om daarover wat meer te vertellen”.

Reizen Lauwers stelt ‘Op&Top Belgisch’ voor

Bij Reizen Lauwers reden er op 1 juli voor het eerst sinds de start van de coronacrisis opnieuw vijf van de 35 autocars buiten. Weldra worden dat er 8 en in augustus zullen er maximaal 17 rijden. De autocars zijn voorzien van doorzichtige veiligheidsschermen vervaardigd uit onbreekbaar polycarbonaat. Alle preventiemaatregelen worden genomen en na elke rit worden de voertuigen gepoetst en ontsmet. “Hoewel wij op volle bezetting mogen rijden, laten wij het niet na om wanneer mogelijk, onze grootste autocars in te schakelen, zodat de klant een maximale sociale afstand kan behouden”, geeft Pegie Lauwers aan. Zitplaatsen die niet gebruikt worden zijn voorzien van een verbodsteken.

Reizen Lauwers lanceerde ‘Op & top Belgisch’-reizen met zowel daguitstappen, korte meerdaagse, als fietsvakanties in eigen land. “Mooie wandelingen, lekker eten, een vleugje cultuur, een optreden van Sandra Kim en Peter Van Laet of gewoon relaxen aan zee of welnessen in de Ardennen, er is voor ieder wat wils! Voor al onze begeleide reizen voorzien we headsets opdat klanten vanop een veilige afstand kunnen meeluisteren naar wat de gids te vertellen heeft”, vertelt Pegie Lauwers.

“We hopen, net zoals iedereen, dat een tweede golf vermeden kan worden. We zijn een (h)echt en sterk familiebedrijf.  Stilstaan is voor ons geen optie, we kijken vooruit en benaderen de toekomst positief.  We zijn er van overtuigd dat deze mindset de enige en beste optie is en hebben in dat opzicht de voorbije maanden niet stilgezeten. We lanceerden onze winterbrochures vroeger dan andere jaren.  Begin juli kwamen onze ‘dagreizenbrochure’ met dagtrips in het najaar en de traditionele kerstmarkten en onze brochure ‘Winters Genieten’ met meerdaagse najaars- en winterreizen op de markt.  Midden juli lanceerden we onze wintersportreizen onder de naam ‘Skifriends’.  Wij zijn dus al volop aan het boeken en hopen, samen met iedereen, dat alle reizen kunnen doorgaan zoals gepland”.

“We hopen uiteraard in de eerste plaats dat we de draad terug volledig kunnen opnemen zoals voorheen. We waren ontzettend goed bezig en het autocartoerisme zat in stijgende lijn.  We passen ons aan waar nodig en stellen ons flexibel op”.

De Zigeuner moderniseert dagreisconcepten van vroeger

“Van het eigen reisprogramma van De Zigeuner vertrekken er maar weinig reizen”, bevestigt Rik Van Heusden. “Fiets- en wandelvakanties doen het nog wel. Wij hebben nog wel vertrekken maar dan met kleine bezettingen. Ik heb de indruk dat de meeste mensen nog wat schrik om naar het buitenland te gaan”.

“Wij hebben geen plastiekschermen in de touringcars geplaatst omdat het op termijn toch weggegooid geld is. Na enkele malen reinigen en ontsmetten, vormen zich alleen maar strepen en worden de klanten er alleen maar ziek van wanneer zij en er na enkele malen reinigen en ontsme

Wij hebben geen plastiekschermen geplaatst omdat dit op korte termijn weggegooid geld is en na een paar maal afvegen staan er alleen maar strepen op waar de mensen ziek van worden als ze erdoor moeten kijken. Bovendien moeten zij sowieso al een mondmasker dragen. Wij hebben heel wat touringcars waarin de chauffeur en de gids apart zitten evenals dubbeldekkers waar we de mensen verder uit elkaar kunnen zetten indien nodig”.

Voor toekomstige arrangementen heeft De Zigeuner dagreisconcepten van vroeger onder loep genomen en waar nodig aangepast. Zo hoopt men alvast op een positieve impact. Buitenlandse reizen laten plaats vinden, is niet evident. “Te veel bezienswaardigheden zijn nog gesloten of openen laat, waardoor wij ons programma met geplande bezoeken niet behoorlijk kunnen uitvoeren en wij klanten niet kunnen bieden wat zij normaal zouden krijgen”, geeft Rik Van Heusden aan. “Voor de herfst en de winter programmeren wij onze klassieke reizen. Wij hopen dat dit kan lukken en dat ook de kerstmarkten in Duitsland en elders kunnen plaats vinden. Inzetten op reizen voor kleine groepen lijkt mij niet economisch verantwoord omdat wij dan alles te duur moeten verkopen, waardoor je ook geen klanten krijgt”.

Viamundi bewijst dat coronaveilig reizen perfect kan

Viamundi, een dochteronderneming van Coach Partners die specifiek inzet op groepsreizen, annuleerde de meeste reizen. Voor augustus zijn enkele dagtrips en meerdaagse reizen gepland en men hoopt dat die kunnen plaats vinden.

“Op 11 juli vond onze eerste coronaveilige uitstap plaats”, vertelt Nele Vanhaelewijn. “Vijftig klanten werden in een dubbeldekker verdeeld in bubbels van 10 personen die gedurende de hele dag bij elkaar bleven. De autocar was voorzien van handgel, veiligheidsinstructies, flexibele en brandvertragende spatschermen tussen de zetels, een ozon-luchtfilter systeem dat alle virussen en bacteriën doodt, verticaal luchtverversingssysteem,  kortom; alles wat nodig is. Tijdens de gidsbeurt buiten werd afstand bewaard. In de autocar was het mondmasker verplicht. We kochten ook een eigen tourguide-systeem met wegwerp-oortjes om de social distancing te kunnen behouden tijdens de uiteenzetting van de gids”.

“Verder zetten we nu volop in op dagreizen waarop mensen individueel kunnen inschrijven en waarbij zij kunnen aansluiten bij een groepsreis. Onze normale doelgroepen zitten in een leeftijdscategorie bij wie reizen in groep momenteel vaak wordt afgeraden”.

“Wij hebben op 11 juli aangetoond dat we coronaproof met de autocar in groep kunnen reizen, we hadden al onze hoop gezet op reizen waarop mensen individueel kunnen inschrijven. Dankzij publiciteit op sociale media kwamen de inschrijvingen vlot binnen. Sinds er sprake is van een tweede golf, vallen de inschrijvingen terug stil”, geeft Nele Vanhaelewijn aan. “Wij hebben bewezen dat een groep perfect veilig kan reizen. Het zou fijn zijn mochten de media hier eens alle aandacht op vestigen, positiviteit en goed nieuws is aan de orde. Zoveel mensen zouden zo graag terug met de vrienden en kennissen per autocar een uitstap maken, maar ze durven niet. Kleinere groepen, bubbels op de autocar, ….stuntprijzen, een gegidste wandeling in de natuur, …. we gooien alles in de strijd om terug meer te kunnen beleven in groep met Viamundi”.

Geert Van Lierde, journalist met een passie voor toerisme en mobiliteit

 


 

Vrijdag 31 juli

Zomerreeks ‘Het Nieuwe Anders’ (5)

Oenotoerisme. Een suggestie voor je vakantie in Coronatijden.

Veel mensen willen het juk van de lockdown van zich afwerpen. Dat heeft niet enkel te maken met het momentum, maar ook met het feit dat we in de grote vakantie en het zomerseizoen zitten. Daar is veel om te doen. Elke dag krijgen we bulletins van waarnemers allerhande, die ons adviseren waar we best met vakantie gaan. De rode draad in dit verhaal zijn alweer de tegenstrijdige adviezen. Nemen we vakantie in eigen land of gaan we de grenzen over, vliegen of niet vliegen, met of zonder mondmasker, naar zee of niet naar zee, met de trein met de 10-rittenkaart of toch beter niet, de auto met je eigen bubbel, enzovoort.
Wat wel duidelijk is: grote overzeese reizen zijn voorlopig niet aan de orde. Het virus tiert nog welig en dat is een grote domper voor het, economisch belangrijk, toerisme in die landen. We overwegen: dan toch in eigen land of bij onze buurlanden. Voor wijnliefhebbers hebben we enkele interessante tips.

Dagelijks overvallen mij dagdromen van een glas koele zuiderse rosé op een terras met zicht op de Mont Ventoux of een frisse riesling in Shloss Johannisberg met het indrukwekkend zicht op de Rijn. Het water komt me in de mond als ik denk aan de levendige avonden in Centro Storico, de wijnbar van Serralunga in Piemonte, van tochten door de Romeinse wijngaarden van Nîmes of wijnproeven in de 16de eeuwse enoteca  Antica Bottega del Vino in het centrum van Verona. Ik zie ons slenteren over Provençaalse marktjes met een stokbrood onder de arm en genieten van een pastis op het schitterende terras van Café de France in Isle sur la Sorgue. Genieten onder de platanen van olijven, geitenkaas en gegrild lamsvlees met een goed glas Châteauneuf-du-Pape of een schotel risotto in Trattoria Antica Torre  in Barbaresco. Oh, ik waan me werkelijk al op vakantie. Onze vakantie dit jaar staat volledig in het teken in van oenotoerisme, met een rondreis langs de Noord-Italiaanse, Duitse en Zuid-Franse wijngaarden.

Oenotoerisme zit in de lift

In sommige delen van Europa, vooral in Duitsland en Oostenrijk en in  de overzeese gebieden heeft wijntoerisme of oenotoerisme altijd al deel uitgemaakt van de wijnbouw. Kijken we maar naar Napa Valley en andere wijngebieden in Californië waar omzeggens elk wijnhuis zijn eigen restaurant of motel heeft en waar het wijntoerisme een gigantische business is. De nevenactiviteiten zijn dan ook zeer winstgevend, als je weet dat ze jaarlijks, in Napa alleen al, meer dan één miljoen toeristen verwelkomen.
Ook in Australië, Nieuw Zeeland en Zuid-Afrika leeft het wijntoerisme en kan je in de meeste wijnhuizen lekker eten en tegelijkertijd de eigen wijn proeven. In elke wijnstreek van Australië boomt het oenotoerisme. De meest dynamische regio’s zijn Hunter Valley en Adelaide Peninsula, maar ook West Australië en Tasmanië ontvangen jaarlijks duizenden bezoekers. De ligging van Hunter Valley op enkele uren van Sydney ligt mee aan het succes van deze mooie regio. In Adelaide is het National Wine Centre een grote trekpleister. Dit reusachtig informatie centrum heeft een wijnbar, een museum, een didactische wijnkelder en een wijnschool. De bezoeker kan via een interactief parcours alle aspecten van de Australische wijnbouw beleven. Over heel Australië en Nieuw Zeeland is het principe van ‘Free Tasting’ overal ingeburgerd en een belangrijke bron van inkomen voor veel (kleinere) wijndomeinen. Naar verluidt wordt bij sommige ‘boutique’ wijnhuizen de volledige jaaropbrengst verkocht aan dagelijks passerende toeristen.
In Zuid-Afrika heeft omzeggens elk wijndomein een proeflokaal met een eigen restaurant. Sommige domeinen bieden hun gasten ook picknick mogelijkheden en kinderanimatie aan of organiseren rondleidingen en concerten. De Kaap is heel populair en het wijntoerisme is er vrij geanimeerd. Veel domeinen in de Kaap hebben een eeuwenlange geschiedenis en het is opvallend hoe de historische achtergrond geïntegreerd wordt in het wijntoerisme. Domeinen zoals Muratie, Rickety Bridge, Kanonkop, Vergelegen, Klein Constantia e.a. hebben naast hun proefruimte en restaurant ook een eigen kunstgalerij of museum.

Oenotoerisme is een lucratieve business en meestal draait het niet alleen om wijn en gastronomie. Ook merchandising is een bron van inkomsten. Veel wijnhuizen hebben mooie shops waar je naast wijn, allerlei snuisterijen en souvenirs kunt kopen, meestal met het logo of symbool van het wijnhuis. Chili en Argentinië zijn op dit vlak groeiend, maar halen snel de toeristische achterstand op.
In Europa stellen we vast dat vooral Midden-Europese wijnlanden een traditie hebben van wijntoerisme. In Duitsland en Oostenrijk kun je al decennia lang proeven en verblijven bij  producenten, terwijl in Italië’ s populairste regio’s Toscane en Piemonte veel wijnhuizen kamers of appartementen verhuren. Het Duits Wijninstituut heeft in verschillende grote Duitse steden ontmoetingsplaatsen ingericht waar liefhebbers van de riesling druif exclusieve wijnen kunnen proeven. De eerste ‘Riesling Lounge’ werd in 2015 geopend in Gießen. Intussen zijn Riesling Lounges te vinden in Berlijn, Frankfurt, Hamburg, Hannover, Mainz en Rostock.  Naast deze wijncentra zijn ook de wijndomeinen zelf heel populair. De Duitse en Oostenrijkse wijndomeinen zijn laagdrempelig en over het algemeen heel toegankelijk. Duitsland heeft een eeuwenlange traditie van weinfesten. In elk dorp gaat tussen september en het jaareinde volksfeesten door met in veel gevallen de verkiezing van een wijnkoningin. Helaas zijn al deze wijnfeesten dit jaar geannuleerd. Gelukkig kunnen we terecht op de vele wijndomeinen die met graagte hun deuren en proeflokaal open zetten.

En opvallend, in Europa hollen de traditionele wijnlanden Frankrijk en Spanje een beetje achterop. De Spanjaarden leefden tot halfweg de jaren zeventig onder de Franco dictatuur. Toentertijd bestond de wijnbouw in Spanje vooral uit gemakkelijk controleerbare coöperatieven. Weinig domeinen waren in die tijd in privébezit, vandaar dat het wijntoerisme zich pas begon te ontwikkelen op het einde van de twintigste eeuw. Voortrekkers waren de regio’s Rioja en Ribero del Duero. Rijke Spanjaarden en buitenlandse investeerders bouwden in recordtijd indrukwekkende ‘state of art’ wijnkelders volledig gericht op wijntoerisme. Het inspireerde de andere regio’s en vandaag is oenotoerisme zich in elke wijnregio aan het ontwikkelen.

Het is vreemd dat Frankrijk, jarenlang het belangrijkste wijnland ter wereld, zo achterop hinkt als het om wijntoerisme gaat. De Franse wijnboeren hebben decennia lang op hun reputatie geleefd. Al wat ze produceerden werd verkocht of uitgevoerd. Waarom zouden zij malen om een toerist of bezoeker. Enkel in de zuiderse regio’s bestond een vorm van wijntoerisme die louter gericht was op de zorgeloze en in veel gevallen naïeve zomertoerist ‘in korte broek’.
Vele vakantiegangers lieten (laten) zich vangen aan de proeverijtjes op markten en campings. Ik zie ze staan, deze toeristen, in korte broek en slurpend aan een plastic bekertje met een koele rosé. Heerlijk. Vlug enkele doosjes aankopen, nog een weekje wegstoppen op de camping of in het huurhuisje en dan een lange rit huiswaarts. Thuis blijkt de lekkere rosé plots zure bocht te zijn en velen voelen zich gepakt… Kwaliteit is niet belangrijk, de zomerse sfeer en het vakantiegevoel staan centraal.
Deze vorm van wijntoerisme is stilaan achterhaald. Gelukkig maar. De jonge en goed opgeleide nieuwe generatie wijnbouwers is mondig en gastvrij en beseffen dat oenotoerisme een belangrijk aspect is voor de promotie van hun wijn. Bezoeken verlopen in de juiste omstandigheden, de wijn wordt op de correcte temperatuur geserveerd en in goede proefglazen. Een mooi voorbeeld is de begaafde wijnbouwer David Fourtout van Chateau Les Verdots in Bergerac. Hij bouwde een mooie, moderne wijnkelder met een grote proefruimte en overnachtingsmogelijkheid. Tijdens het zomerseizoen organiseert David wekelijks, op vrijdag, een lunch ‘Wine & Dine’ met regionale specialiteiten uit de Perigord, uiteraard met wijnen van het domein. Het legt hem geen windeieren.
Ook Bordeaux ontsnapt niet aan de positieve kentering. Tijdens mijn vele reizen naar Bordeaux zag ik voorname kastelen stilaan hun deuren openen. Niet altijd van harte, maar nood breekt wet. Vandaag kun je in veel kastelen lunchen of dineren en worden rondleidingen en proeverijen georganiseerd.
Toch is oenotoerisme in Frankrijk nog niet overal ingeburgerd of vanzelfsprekend. Zeker in de klassieke regio’s als Bourgogne en de Vallei van de Loire is nog werk aan de winkel en staan sommige wijndomeinen wantrouwig tegenover vreemde bezoekers. De vele kleine domeinen in Bourgogne leven in een situatie waarbij de vraag naar wijn, nog altijd groter is dan het wijnaanbod, waardoor ze geen meerwaarde zien in oenotoerisme.
Regio’s als Elzas en Champagne tonen dan weer dat oenotoerisme ook ernstig kan. Nergens is de toegankelijkheid van een (familiaal) wijndomein groter dan in Champagne en ook in de Elzas ben je overal heel welkom, zelfs bij beroemde, exclusieve domeinen als Weinbach-Faller, Hugel of Trimbach. Wijntoerisme in Champagne levert veel kleinere producenten een grote toegevoegde, lucratieve waarde. Elke Belg heeft wel ergens zijn eigen favoriet domein, waar hij goed thuis is. Hopelijk kunnen Champagne en Elzas andere regio’s inspireren.

Oenotoeristen, wie zijn ze?
In mijn omgeving zie ik een toename van de oenotoerist. Hij beantwoordt aan het beeld van de (cultuur)reiziger die nieuwsgierig is naar de context van zijn glas wijn. Hij verdiept zich in de  plaatselijke geschiedenis, de wijnbouwtraditie, de streekgastronomie en niet in het minst de mens achter de wijn. De oenotoerist is een avontuurlijke reiziger en gewoonlijk ook een meerwaardezoeker. Zijn nieuwsgierigheid brengt hem tot dicht bij de bron van het (wijn)product. Hij stelt vragen: waar werd deze wijn gemaakt en wie is de producent.  Uit welk terroir komt deze wijn. In veel gevallen gaan ze de wijngaard in, al dan niet met de producent op te zien waar de druiven rijpten. Zijn profiel past in de hedendaagse interesse voor de herkomst van onze voedingsproducten. Een belangrijk fenomeen dat we ook vaststellen in de gastronomie. Het is deze totaalbelevenis die het groeiend succes van wijntoerisme bepaalt.

Gido Van Imschoot

Wijnauteur, reisbegeleider wijnreizen en voormalig staflid Hotel- en Toerismeschool Spermalie

 


 

Vrijdag 24 juli

Zomerreeks ‘Het Nieuwe Anders’ (4)

België topbestemming biertoerisme

België is al vele jaren wereldwijd de topbestemming voor biertoerisme. Buitenlanders komen hierheen om een oude geuze, een saison, een friszurig roodbruin bier of een trappist te degusteren. Nu zij wegblijven door de corona-maatregelen schuiven beleidsverantwoordelijken  brouwerijbezoeken naar voor als ideale vormen van binnenlands ‘bubbel’-toerisme in het ‘nieuwe anders’. Door de vele preventiemaatregelen zijn de mogelijkheden om brouwerijen te bezoeken evenwel beperkt… Vaak gesloten, minder rondleidingen en kleinere groepen

Zo’n 370 brouwerijen en ruim 260 bierfirma’s die hun bier laten brouwen door derden tekenen voor enkele duizenden bieren verspreid over enkele tientallen uiteenlopende bierstijlen. Zij vormen de basis voor een stevig verankerde Belgische biercultuur die einde 2016 door de Unesco werd erkend als immaterieel cultureel erfgoed, net zoals bijvoorbeeld de Franse gastronomie of de mediterrane eetcultuur.

Diverse onderzoeken toonden aan dat 85% van de toeristen Vlaanderen zou aanraden als toeristische bestemming voor lekkere streekproducten. Daarmee scoort onze eet-, drink- en tafelcultuur hoger dan de kunststeden (80%), het kunst- en cultuuraanbod (63%) en onze geschiedenis (51%). Biertoerisme is dan ook een begrip geworden bij duizenden buitenlanders die naar België komen om biermusea en brouwerijen te bezoeken, om unieke bieren te degusteren in proeflokalen en op terrassen en om te genieten van traditionele en verfijnde biergastronomische gerechten.

Promotie voor gesloten deuren?

Door de uitbraak van het Covid19-coronavirus en het massaal afhaken van buitenlandse toeristen opperde Vlaams toerismeminister Zuhal Demir begin mei om sterker in te zetten op toerisme in eigen land. “We kunnen ons eigen Vlaanderen opnieuw ontdekken. Vlaanderen heeft veel troeven: kust, kunst, bierbrouwerijen”, klonk het. In ‘De Zomer van 2020’-brochure van Toerisme Vlaanderen werd opgeroepen om ‘je bierpassie te verfijnen, je te verdiepen in de biercultuur en één van de vele brouwerijen te bezoeken’.

Zonder meer nobele suggesties om een eveneens zwaar getroffen brouwerijsector te ondersteunen. Travel Magazine peilde bij een zestigtal grote, middelgrote en kleine brouwerijen naar mogelijkheden en initiatieven voor coronaveilige bezoeken. Strenge corona-richtlijnen voor de voedingsindustrie beperken de bezoekmogelijkheden aanzienlijk. Om de gezondheid van hun medewerkers en de voedselveiligheid te kunnen garanderen, worden externe personen zoveel als mogelijk geweerd. Middelgrote en kleine brouwerijen beperken het aantal rondleidingen voor kleinere groepen. Brouwerijen met een geïntegreerde horeca-uitbating en kleinere (herberg-)brouwerijen verleggen de  focus naar hun eigen café, brasserie en terras en houden rondleiding en degustatie beperkt.

Brouwerijen die de voorbije weken opnieuw openden, noteren soms erg weinig bezoekers. Anderen waren genoodzaakt om groepsbezoeken te annuleren en stellen vast dat nieuwe aanvragen pas voor in het najaar of in 2021 zijn.

Geert Van Lierde, journalist met een passie voor Belgisch bier, toerisme en mobiliteit

 

Grote brouwerijen

Belangrijk! Corona-update: alle informatie over bezoekmogelijkheden is onder voorbehoud van opgelegde, actuele of geplande preventiemaatregelen. Informeer je via de websites van de respectieve brouwerijen.

AB-Inbev (www.breweryvisits.com) in Leuven (Stella Artois), Jupille (Jupiler), Hoegaarden, Sint-Pieters-Leeuw (Belle-Vue) en Buggenhout (Bosteels) werkt aan een scenario voor post-Covid19 brouwerijbezoeken, maar de plannen daarvoor zijn nog niet allemaal finaal afgeklopt waardoor enkel Leuven (http://www.visitleuven.be/brouwerij-stella-artois) in juli en augustus beperkt en na reservering is geopend op zaterdag en zondag. Bij Alken-Maes (www.alken-maes.be) met in Alken, Kobbegem (Mort Subite) en Opwijk (Affligem) zijn alle bezoeken stopgezet en ziet het ernaar uit dat die pas vanaf 2021 worden heropgestart.

Brouwerij Haacht (https://haacht.com/nl-BE/brouwerij/brouwerijbezoek) in Boortmeerbeek kan alvast niet worden bezocht tot einde juli. Voorlopig ligt de focus op Brasserie Brouwershof als startpunt voor de Jan Primus-fietsroute en de Brouwerswandeling.

Bij Duvel Moortgat (www.duvelmoortgat.be) zijn de sites in Breendonk (www.duvel.be) en Oudenaarde (www.liefmans.be) gesloten; mogelijk heropenen zij in september.

Swinkels Family Brewers, dat eigenaar is van de brouwerijen Palm (www.palm.be), De Hoorn (https://www.palm.be/nl/dehoorn) in Steenhuffel en Rodenbach (www.rodenbach.be) in Roeselare, bereidt diverse arrangementen voor met eventueel aansluitende maaltijd of bezoek aan Stoeterij Diepensteyn in Steenhuffel. Voorlopig zijn alle bezoeken opgeschort.

Stadsbrouwerijen

In Brugge beperkt stadsbrouwerij De Halve Maan (https://www.halvemaan.be/nl/brouwerijbezoek) de bezoeken tot een dagelijkse opening om 14u. Maximaal 20 personen kunnen de brouwerij bezoeken wanneer zij zich vooraf hebben aangemeld. Bezoekers volgen een éénrichtingsparcours en krijgen toelichting via QR-codes. In de verschillende bezoekruimten mogen maximaal vijf personen aanwezig zijn.

Nog in Brugge kan ook stadsbrouwerij Bourgogne des Flandres (https://www.bourgognedesflandres.be/en/brewery-visit/individual) worden bezocht in het weekend. In juli en augustus komen daar nog enkele werkdagen bij. Bezoek is beperkt tot de aanwezigheid van 20 personen.

De Antwerpse Brouw Compagnie (https://seef.be/rondleiding/#boeken) op het Eilandje in Antwerpen kan na afspraak worden bezocht. Toelichting wordt buiten gegeven, waarna het eigenlijk bezoek in tijd wordt beperkt. Verpozen kan in de recent geopende ‘Biergarten’.

Het belevingscentrum van De Koninck (https://www.dekoninck.be/nl/interactieve-tour) in Antwerpen kan worden bezocht. Tickets kunnen online worden gereserveerd of ter plaatse worden betaald met bank- of kredietkaart; betalingen in de shop en de brasserie gebeuren cashless.

In Gent heeft Gruut (http://gruut.be/nl/Bezoek/Index/1163/brouwerijbezoek) de focus verlegd naar een passief brouwerijbezoek aan kleine tafeltjes. Groepen krijgen eerst een uitvoerige uitleg op afstand en aan tafel, waarna ze in verschillende kleinere groepen naar de installaties geleid worden. Het buitenterras werd uitgebreid om meer afstand te kunnen waarborgen. Op de tafels werden QR-codes aangebracht om bestellingen te kunnen plaatsen.

In 2021 krijgt Gent een stadsbrouwerij bij. Dan opent de Delirium-brouwerij (https://www.brouwerijhuyghe.be/nl/bieren/artevelde) uit Melle de Artevelde-huisbrouwerij in een pand tegenover het stadhuis.

De Mechelse brouwerij Het Anker (www.hetanker.be), bekend van Gouden Carolus, heeft haar rondleidingen aangepast en gidst nog uitsluitend groepjes van 10 personen van verschillende bubbels of 20 personen uit dezelfde bubbel komt. Op zaterdag zijn er in juli en augustus rondleidingen om 11u, 13u, 15u, 16u en 17u en op zondag om 13u en 15u. Vooraf online reserveren is noodzakelijk. Tijdens de rondleiding moeten bezoekers de tussenafstand van 1,5 meter respecteren. Wie logeert in het brouwerijhotel kan het hotelarrangement ‘Onder de wol’ reserveren waarin bezoeken aan de brouwerij, de whiskystokerij De Molenberg (https://www.hetanker.be/nl/bezoek-de-stokerij) en een diner zijn begrepen. Betalen kan enkel met kaart en niet cash. Bezoeken aan stokerij kunnen voor maximaal 8 personen. Vanaf januari 2021 wordt een nieuw bezoekconcept geïntroduceerd.

In de Ieperse brouwerij Kazematten (www.kazematten.be) worden groepen tot 20 personen rondgeleid na afspraak; tussen 15 en 28 augustus is de brouwerij gesloten.

Brasserie Curtius (http://brasseriec.com/visiter-la-brasserie-liege/) in Luik heeft de bezoeken opgeschort.

In Brussel focussen Brasserie de la Senne (http://brasseriedelasenne.be) en Brussels Beer Project (www.beerproject.be) op de taproom.

Pajottenland

Van de lambiekbrouwerijen in het Pajottenland zijn onder andere Boon (https://www.boon.be/nl/content/brouwerijbezoeken-0) in Lembeek en Timmermans (https://brtimmermans.be/visiter-la-brasserie/) in Itterbeek beperkt toegankelijk. Bij Timmermans is dat uitsluitend voor groepen na reservering. Bij Boon zijn de mogelijkheden eveneens beperkt tot maximaal 15 personen op vrijdag en zaterdag in juli en augustus en binnen de veiligheidsnormen; hierdoor is er ook geen proeverij mogelijk. Vanaf september worden de bezoekmogelijkheden allicht verruimd.

Brouwerij De Troch (www.detroch.be) in Wambeek is na voorafgaande reservering beperkt toegankelijk voor groepen van een tiental personen.

Brouwerij Lindemans (www.lindemans.be) in Vlezenbeek is gesloten voor externe bezoekers.

Het Brussels Museum van de Geuze, ondergebracht in brouwerij Cantillon (https://www.cantillon.be/visites?lang=fr), is enkel op zaterdag en na afspraak geopend voor bezoekers; tickets moeten online worden gereserveerd.

Lambiekbrouwerij 3 Fonteinen (www.3fonteinen.be) organiseert tot nader bericht geen bezoeken.

Geuzestekerij Oud Beersel (www.oudbeersel.com) kan elke zaterdag worden bezocht om 11u (Nederlandstalig) en 12u (Engelstalig) mits online reservering. Groepen tot 8 personen zijn welkom, bij voorkeur op zaterdag. In Bierghes kan je ook de enige Waalse geuzestekerij Tilquin (http://www.gueuzerietilquin.be) beperkt bezoeken.

Oost-Vlaanderen

De vorig jaar geopende brouwerij The Musketeers (https://themusketeers.be/nl/) in Sint-Gillis-Waas heeft de bezoeken aangepast. Omdat men ervan uit gaat dat niet alle bezoekers overweg kunnen met QR-codes en apps werd voorzien in een draagbare geluidsinstallatie waardoor de gids ook vanop ruime afstand goed verstaanbaar is. Het terras van het brouwerijcafé werd verruimd waardoor er amper zitplaatsen sneuvelen. In de ‘binnenstraat’ tussen brouwerij en café werden eveneens tafels geplaatst waar klanten kunnen genieten van ‘beer flights’, een plankje met verschillende degustatieglazen waardoor het contact met zaalmedewerkers wordt beperkt.

In Melle kunnen groepen tot 15 personen brouwerij L.Huyghe (www.delirium.be) bezoeken. Zeker een aanrader voor wie wil kijken hoe je duurzaam en uiterst milieuvriendelijk kan brouwen. Brouwerij L. Huyghe wordt beschouwd als één van de groenste brouwerijen van het land.

In het nabijgelegen Sint-Amandsberg opent brouwerij L. Huyghe weldra de herbergbrouwerij Haeseveld (www.haeseveld.be) die beschikt over een ruime gelagzaal en die eveneens kan worden bezocht.

Brouwerij Dilewyns (www.vicaris.be) uit Dendermonde start in augustus met bezoeken op zondag om 11 en 15u. Er worden maximaal 35 personen toegelaten per bezoekronde. Reserveringen moeten online gebeuren.

Brouwerij Van Steenberge (www.vansteenberge.com) in Evergem kan na afspraak worden bezocht door groepen tot 30 personen.

Limburg

Brouwerij Cornelissen (https://brouwerijcornelissen.be/bezoek-de-brouwerij/) in Bree heropent pas voor publiek wanneer de coronamaatregelen worden opgeheven.

Bij Ter Dolen (https://www.terdolen.be/index) in Houthalen-Helchteren wordt het bezoekersaantal per groep beperkt tot zo’n 15 personen. Gidsen geven buiten uitleg waarna je even in de brouwerij kan en vervolgens kan nagenieten op het terras.

Dat is ook het geval bij brouwerij-stokerij Wilderen (https://reservaties.brouwerijwilderen.be/) waar men de horecazone naast de brouwerij fors heeft uitgebreid met een sfeervolle ‘Biergarten’. Daardoor beschikt men, rekening houdend met de veiligheidsafstand van 1,5 meter, zelfs over 120 bijkomende zitplaatsen. De Wilderen Biergarten situeert zich in de kriekenboomgaard en is voorzien van aangepaste sfeerverlichting. Verspreid over de site biedt Wilderen zitplaats voor zo’n 600 personen.

Brouwerij en stokerij Craywinkelhof (https://craywinckelhof.be/brouwerij-distilleerderij/bezoek-de-brouwerij/) in Lubbeek kan eveneens worden bezocht.

Op de grens van Limburg met Antwerpen en Vlaams-Brabant bevindt zich de abdij van Averbode. Een variante op het Averbode-abdijbier kan je exclusief proeven in de Averbode-huisbrouwerij (https://averbodemoment.be/nl/belevingscentrum/ambachten/brewery/). Een bezoek aan deze huisbrouwerij kan worden gecombineerd met een abdijbezoek.

Vlaamse Ardennen

In Oudenaarde is brouwerij Liefmans (www.liefmans.be) gesloten; een heropening is mogelijk vanaf september.

In het nabijgelegen Mater kan je brouwerij Roman (https://www.roman.be/nl/brouwerijbezoek) in juli en augustus op zaterdag en zondag gaan bezoeken om 10u, 13u en 15u. Je moet voorafgaand reserveren en er worden slechts 15 bezoekers per tijdslot toegelaten.

Groepen van een twintigtal personen kunnen na afspraak terecht bij brouwerij Van den Bossche (www.paterlieven.be) in Sint-Lievens-Esse.

Brouwerij De Ryck (www.brouwerijderyck.be) uit Herzele plant geen bezoekmomenten tot september.

West-Vlaanderen en Westhoek

Bierkasteel en brouwerij Van Honsebrouck (https://www.vanhonsebrouck.be/bezoek/bezoekerscentrum/) in Emelgem zijn geopend en voorzien ook in een coronaveilige uitbating. Aan het bezoekerscentrum wordt automatisch de koorts van bezoekers gemeten. Bezoekers krijgen audioguides en kunnen het normale bezoekersparcours volgen omdat het zich situeert in een ruim geconcipieerde nieuwbouw. In de geïntegreerde horecazaak Michele’s Pub&Brasserie werd de tafelopstelling aangepast en kunnen bubbels van mekaar worden gescheiden. Eventueel kan een privé-pub worden gehuurd, de zogenaamde Michele’s VIP Room, voor grotere groepen, uiteraard binnen de uitgevaardigde veiligheidsnormen.

Brouwerij Sint-Bernardus (https://www.sintbernardus.be/nl/brouwerij/bezoek) in Watou organiseert rondleiding voor maximaal 25 personen. Afrondend kan je één glas drinken in Bar Bernard op het dak van de brouwerij en met uitzicht op de omringende hopvelden. Indien je voor eigen rekening nog iets wenst te consumeren in Bar Bernard moet je

online een tafel reserveren. In de degustatieruimte worden geen bijkomende dranken en gerechten geserveerd.

Overnachtingen in het Guesthouse Brouwershuis naast de brouwerij zijn mogelijk, overeenkomstig de corona-richtlijnen.

In Bavikhove houdt Brouwerij De Brabandere (www.brouwerijdebrabandere.be), die voordien beperkt toegankelijk was, de poorten eveneens dicht.

In de Kortrijkse deelgemeente Bellegem opende brouwerij Omer. Vander Ghinste (www.omervanderghinste.be) zopas zijn Visitor Center met historische brouwzaal en bijhorende taproom en terras. Bezoek kan op zaterdag (14-19u) en zondag (11-18u.), reserveren is niet noodzakelijk tenzij men een begeleid bezoek wil.

Op de abdijsite van Ten Duinen (www.tenduinen.be) in Koksijde Sint-Idesbald opent brouwerij L. Huyghe half augustus een huisbrouwerij in de voormalige varkensstallen.

Ardennen-Wallonië

Bezoeken aan Achouffe (https://chouffe.com/nous-visiter/decouvrir-la-brasserie/) zijn mogelijk mits voorafgaande reservering. In het verderop gelegen Courtil is brouwerij Lupulus (https://www.lupulus.be/visites-guidees-brasserie-lupulus/) beperkt te bezoeken voor maximaal 12 personen mits voorafgaande inschrijving.

Brouwerij du Bocq (www.bocq.be) in Purnode heeft alle bezoeken opgeschort tot minstens einde 2021. In combinatie met geplande investeringen, waaronder de aanleg van een pijpleiding naar een nieuwe bottelarij, is de kans reëel dat bezoeken pas opnieuw kunnen vanaf 2022 of zelfs 2023.

Brouwerij St. Feuillien (http://www.st-feuillien.com/nl/visites/visite-de-brasserie/) in Le Roeulx heeft alle bezoeken geannuleerd tot begin september.

De brouwerij van Mont Saint-Jean (https://waterloo-beer.com/nl/) is na reservering heel beperkt toegankelijk omdat er wordt gewerkt aan het bezoekerscentrum.

Waals-Picardië

Bij Dubuisson (https://beerstorium.dubuisson.com/) in Pipaix kan je het recent geopende interactieve belevingscentrum Beerstorium bezoeken. Het bezoekersaantal wordt beperkt en de nodige preventiemaatregelen worden genomen; zo worden bijvoorbeeld aanraakschermen ontsmet na elk bezoek. In het aanpalende restaurant kunnen groepen tot 15 personen terecht. Bezoeken aan de brouwerij zijn evenwel niet mogelijk.

Eveneens in Pipaix is Brasserie à Vapeur (https://www.facebook.com/pg/Brasserie-%C3%A0-Vapeur-152605054912597/events/?ref=page_internal) geopend tijdens de openbrouwdagen op de laatste zaterdag van de maand.

Bezoeken aan de nabijgelegen saison-brouwerij Dupont (https://www.brasserie-dupont.com/fr/visitez-notre-brasserie) in Tourpes zijn mogelijk mits voorafgaande reservering. Groepen mogen niet meer dan 20 personen tellen en bezoekers moeten de 1,5 meter respecteren. Degustaties zijn beperkt mogelijk voor groepen tot 10 personen en infofiches over de bieren zijn beschikbaar op een app.

Na reservering kan je brouwerij De Ranke (www.deranke.be) in Dottenijs bezoeken en iedereen wordt gevraagd de afstand te respecteren. Op verschillende plaatsen zijn handgels beschikbaar en deuren die moeten worden geopend, worden na elke doorgang gepoetst. Degustaties vinden plaats in de taproom. Bieren worden op een ontsmette kar geplaatst. Met een QR-code kunnen klanten het volledige (nieuwe) menu raadplegen op hun telefoon. Groepen tot 15 personen worden gevraagd om zeker te reserveren.

Richtlijnen

  • Occasionele bezoeken voor maximum 10-20 personen, uitzonderlijk groepen tot 30 personen.
  • Bezoeken moeten vooraf (online) worden gereserveerd.
  • Minder tijdsloten beschikbaar opdat bezoekerscircuit regelmatig kan worden ontsmet.
  • Mondmaskers worden vaak verplicht en voorzie je best zelf.
  • Tijdens de rondleiding moet de 1,5 meter meermaals worden gerespecteerd.
  • Er geldt éénrichtingsverkeer tijdens de rondleiding.
  • Eventuele gidsen dragen vaak een spatscherm.
  • Degustatiemogelijkheden worden vaak beperkt.

Goed om weten

Brouwerijen afficheren op hun website publieksprijzen (ca. 10 euro per bezoeker) waarin meestal de degustatie van één of enkele bieren is begrepen. Reisbureaus, touroperators en autocarbedrijven die commissioneerbare prijzen willen, overleggen best met de respectieve brouwerijen.

Toeristen ontvangen, is voor de overgrote meerderheid van de brouwerijen geen hoofdactiviteit en ook niet de grootste inkomensbron. Het is veeleer een public relations-activiteit via dewelke men (potentiële) klanten kennis laat maken met de bieren die er worden gebrouwen.

 


 

Vrijdag 17 juli

Zomerreeks ‘Het Nieuwe Anders’ (3)

Schotland: “There is no such thing as a border…”! Really?

In 1320 stuurden een aantal Schotse edelen en hooggeplaatste geestelijken een brief naar paus Johannes XXII om hem te vragen Robert The Bruce als koning van Schotland aan te duiden en niet Edward van Engeland. Deze ‘Declaration of Arbroath’ bevatte de legendarische zin, die her en der nog ingekaderd aan de muur hangt in Schotse woonkamers: ‘…want zolang we met honderd Schotten zullen zijn, zullen we nooit dulden dat we geregeerd worden door de Engelsen!’

Van je buren moet je ’t hebben

Precies zevenhonderd later, begin juli, laat de Britse Prime Minister Boris Johnson zich op tv ontvallen: ‘There is not such thing as a border between England and Scotland’.

Het zit duidelijk scheef tussen hem en de First Minister van Schotland: Nicola Sturgeon. Ze hebben een verschillende kijk op de ‘ontsnappingsroute’ uit de coronacrisis en Sturgeon is een ‘harde madam’ met eigen ideeën. Dat maakt het er op een eiland (waar ook nog eens een derde partner, Wales, meespeelt) niet gemakkelijker op.

Begin juli schakelde Engeland over naar fase 3 in de afbouw van de crisisstrategie. Plots mochten de Engelse pubs open (en werd de eerste dag al acht miljoen liter bier achterover gekieperd). De Schotse pubs moesten dicht blijven, want Sturgeon en ook haar collega’s in Wales en Noord-Ierland hielden het bij fase 2.

Sturgeon vreesde dat de Engelse beslissing een uittocht van Schotten over de grens zou meebrengen, want ook de vijf-mijl-limiet was opgeheven. Ze vreesde daarnaast ook voor een nieuwe virus-invoer vanuit Engeland, dat zijn grenzen ook al had opengesteld voor sommige buitenlanders. Ze dreigde er zelfs mee een ‘Schotse’ quarantaine in te voeren.

Ze had er alle reden voor: het aantal besmettingen per 100.000 inwoners was in Schotland zes keer lager dan in Engeland. Meerdere dagenlang was er ook geen enkele Civid19-dode te betreuren.

Aan de Schotse grens bij Berwick protesteerde een groepje Nationalisten met borden en slogans waarmee ze de Engelsen willen laten weten ‘to stay the f**k out’! Wat Nicola Sturgeon natuurlijk meteen veroordeelde. Maar ook langs de legendarische North Coast 500-Route zien sommige dorpjes de komst van toeristen met gemengde gevoelens tegemoet. De schrik voor Covid19 zit er duidelijk in. De krant ‘The Scotsman’ vroeg zich zelfs af of de Schotten echt racistisch waren geworden. Maar ze weten best allemaal dat ze er niet onderuit kunnen. Tachtig procent van alle overnachtingen in Schotland wordt geboekt door Britten (waarvan de helft Schotten). En iedereen beseft hoe belangrijk toerisme is voor de Schotse economie.

Je begrijpt dat ze in de Highlands en de Lowlands, after all, lief zullen moeten zijn voor hun zuidelijke mede-eilanders. Ze zullen het samen moeten redden.

Die andere ‘twintig procent’?

Zijn voornamelijk Amerikanen, Fransen, Spanjaarden, Nederlanders, Australiërs, Scandinaviërs… (Tussen haakjes: de Belgen worden in de Schotse statistieken opgesplitst, Vlamingen worden bij Nederland gerekend). Maar zoals Covid19 nu nog volop rondhuppelt, vind je in de lijst van ‘open’ landen, die op 10 juli voor het eerst werd vrijgegeven, de allerbelangrijkste (Amerika) niet terug.

Yves Lemarchand (Managing Director van Experience Scotland, in Penicuik): “Natuurlijk is dit corona-virus een ramp voor ons toerisme. We weten niet wat er nog komt, welke hotels straks opengaan, of we nog alles kunnen aanbieden… En natuurlijk is Amerika voor ons een heel belangrijke markt. Het is moeilijk om positief te blijven, maar ik ben wel optimistisch. Van de vele incentivereizen die we dit jaar mochten plannen voor groepen uit Amerika, Nederland, Turkije en andere landen, besliste 95 procent om hun reis gewoon door te schuiven naar volgend jaar. Dat maakt me enthousiast. Dit bewijst dat Schotland potentieel heeft. Ik ben ervan overtuigd dat Schotland een heel speciale plaats zal innemen in het Europees toerisme van morgen. Vooral nu de mensen op een heel andere manier willen reizen.

Het is nu mikken op de autovakanties, vanuit West-Europa. Met de ferry. De angst voor het vliegen is ons grootste probleem. Families met de auto en (kleine) groepen in bussen. Niet te ver, niet te veel kilometers, goed eten en drinken, vriendelijke mensen, mooi landschap, bergen, de zee, gezonde lucht, enz.”

VisitScotland sluit zich duidelijk daarbij aan. De hele strategie zal dan ook gericht zijn op de UK zelf en op de dichte buurlanden. De nodige ingrediënten zijn er.

Slow travel

Het wordt stilaan duidelijk waar de vakantieganger van morgen naartoe wil: ver van de massa, naar minder bekende plaatsen, kortere afstanden, in de natuur, minder lange reizen, met een beetje actie (wandelen, fietsen…), wellness, enz. De reis moet een uniek verhaal worden.

Dat klinkt als muziek in de oren van de Schotten. Ze zijn geboren wandelaars. De eindeloze natuur, de vele uitgetekende (korte en lange) wandelroutes en de bijhorende, goed georganiseerde, stopplaatsen maken van Schotland een uitgelezen bestemming voor wie op stap wil gaan.

Een bijzonder sterk pluspunt is de ‘right of way’. Zo’n tienduizend paden die door privé-eigendom lopen kunnen door de wandelaar vrij gebruikt worden (als ze zich aan de basisregels houden): oude handels- en smokkelwegen, bedevaartpaden, militaire routes, of gewoon pad van A naar B, door een uitgestrekte privé-estate. Het mag allemaal.

Op deze ‘nieuwe’ wandelaars zijn ze dus al jaren voorbereid. En daarbij komt nog dat je ‘overal’ je tentje kunt opslaan.

Maar fietsen. In Schotland?

Toen ik, meer dan dertig jaar geleden als copywriter fungeerde voor VisitScotland, waren er twee onderwerpen waar nooit een accent op werd gelegd: skiën en fietsen in Schotland. Het land bezit nochtans een paar heerlijke skigebieden, maar het is er dan zo verdomd koud op die bergen, dat men dacht dat enkel doorgewinterde Schotten een skivakantie konden overleven.

Je hoeft ook maar naar een reliëfkaart van Schotland te kijken om te begrijpen waarom ook de fietsers niet meteen werden aangesproken: het wegennet (vooral in het noorden) is vrij dun, afstanden zijn groot, de hellingen des te steiler en fietspaden ontbreken. Men moest als fietser flink geoefend zijn en op elektrische hulp kon men toen niet rekenen.

Cycling maakt nu echter deel uit van het nieuwe reizen en naar het oude voorbeeld van hun wandelroutes zijn fietstrajecten ontstaan die de zwaarste obstakels omzeilen en de mens op de mooiste plaatsen brengen en logistieke steun geven.

Wellness? Nee toch.

Schotland is waarschijnlijk niet het eerste land waaraan je denkt als je het woord ‘wellness’ hoort, maar het land bezit een massa ingrediënten om in snel tempo ‘body and mind’ op te krikken. Een onderzoek onder de Britten wees uit dat een derde van de ondervraagden Schotland de ideale plek vindt om te ontspannen en tot rust te komen.

We denken natuurlijk meteen aan de eindeloze stilte in de Highlands, aan de uitgestrekte, verlaten stranden op de eilanden, het onuitputtelijk netwerk van wandelpaden, de slapende dorpjes en de Schotten zelf, die op elke vraag een stress-werend antwoord hebben. Maar we vergeten het magische Schotland, met zijn mysterieuze ruïnes, iconische abdijen, pelgrimsroutes, ‘standing stones’, zelfs Boeddhistische kloosters, waar telkens weer een verhaal aan hangt.…

Maar als je bij wellness eerder denkt aan wegdromen met drie hete basaltstenen op je naakte wervelkolom, aan een ‘full body massage’ of aan een ‘salt scrub’, dan kom je er ook aan je trekken. Ik denk maar aan Stobo Castle Health Spa (in Stobo), iets duurder dan de ingrediënten van de vorige alinea, maar hemels.

Schotland schoof wellness pas in 2019 naar voor, maar ontdekte snel dat deze tak van het toerisme twee keer zo snel groeit als de rest

En whisky, of course.

Whiskytoerisme startte rond 1960 en groeide uit tot een belangrijk onderdeel van de Schotse toerisme-industrie. Jaarlijks bezoeken twee miljoen mensen minstens één distilleerderij en laten er samen bijna zestig miljoen pond achter. Maar dit wordt voorlopig een ander verhaal. 15 juli werd door Johnson vooropgezet als re-openings-datum voor de distilleerderijen, maar de meeste onder hen houden de deuren van hun bezoekerscentra dicht.

Langs de legendarisch ‘Malt Whisky Trail’, in Speyside, waar je een groot deel van de stokerijen vindt, gaan voorlopig enkel Glenfiddich en Glen Moray open, met een aangepast bezoekersschema.

Ian McWilliam (Marketing executive bij Glenfarclas): “Het bezoekerscentrum van Glenfarclas blijft voor de rest van 2020 gesloten, maar zal volgend jaar weer worden geopend. Wanneer precies we weten nog niet. John Grant, baas van Glenfarclas, besliste dit reeds in mei, in de eerste plaats om elke besmetting van buitenaf te vermijden. Als één van onze mensen besmet raakt, moet de hele distilleerderij dicht voor minstens twee weken, wat een kleine ramp zou zijn. John ijvert nu ook om die maatregel in het hele gebied rond Speyside door kunnen te voeren, omdat het volgens ons niet kan dat mensen nu worden aangemoedigd om naar hier te reizen.”

Dit kan vooral voor de kleine en jonge distilleerderijen (die er de laatste jaren als paddenstoelen uit de grond schoten) een harde noot zijn: omdat whisky tijd nodig heeft om te rijpen, hangen ze voor zowat de helft van hun inkomsten af van bezoekers. Maar er is hoop…

Yves Lemarchand: “Ik ben optimistisch. De Schotse regering toonde veel meer geduld en is veel voorzichtiger geweest in de strijd tegen Covid-19. En dat zal zich lonen… als er geen tweede ‘wave’ komt.”

Terwijl ik dit zit te schrijven (13 juli, nvdr) kleuren Noord-Ierland en delen van Wales en Engeland plots oranje op de risicokaart van Buitenlandse Zaken.

Wie daar doorheen reist, weet wat de gevolgen kunnen zijn. En ook Sturgeon weet dit.

Hoezo? there is not such thing as a border between England and Scotland’!

Fernand Dacquin, senior reporter TM

 


 

Vrijdag 10 juli

Zomerreeks ‘Het Nieuwe Anders’ (2)

“Het Nieuwe Anders, uitgevonden in Afrika pre COVID-19”

Met een razende snelheid werden we wakker in ‘Het nieuwe anders’. Wat niet nodig was en werd weggelachen bleek een afdoende remmiddel en gemiste kans.

Waar alles stopte werd het ook doodstil. Geen enkele nuttige of juiste communicatie meer een echt allegaartje en wijzigingen ‘à la minute’ het leek wel een buffet in een beter hotel.

Voor ons werd duidelijk ‘Het Nieuwe Anders’ zette ons alle pardoes in het zelfde schuitje. Met vereende krachten werd noest achter de schermen door ieder gewerkt. Om die gezamenlijke klant zo goed mogelijk van dienst te zijn en te informeren met de karige  correcte informatie waar we over beschikten. Yes, We Did (Do) It!

Stapsgewijs werd duidelijk ‘Het Nieuwe Normaal’ kunnen we enkel overwinnen door echt transparant samen te werken. Een eerste stap was de Muylle tegoedbon, ere wie ere toekomt een mooi staaltje politiek correct zijn. Een Ministerieel Besluit waarvoor Europa en de consumentenverenigingen (met enkel Dino-politiekers op kop die totaal wereldvreemd zijn) bakzeil haalde. Het bewijs dat samenwerken loont!

  • Kuangalia Mbele : (Swahili voor blik vooruit )

We leren uit het verleden. We leven er niet! Door te luisteren en vooruit te zien komen we verder en zien wij onze wondere wereld opnieuw openen. Oost-Afrika; het werd stiller dan stil… Maar ze deden een puike job met hun vaak extreem beperkte middelen. Misschien is het wel hun ingebakken prudentie met dengue, malaria, aids en ebola steeds op de loer om de hoek…

Kijk nu pardoes komt Rwanda opdagen binnen toegelaten landen van de EU. Ook Oeganda prijkte op de shortlist maar zal voor een later moment zijn. Kenia versoepelde de interne lockdown op 6 jul en als alles goed verder verloopt zullen zij ‘internationaal personen verkeer’ vanaf 06 aug e.k. opnieuw toelaten. Ethiopië is ook zo goed als klaar om zijn grenzen opnieuw te openen voor internationaal toerisme. Tanzania is klaar en wacht op duidelijkheid wanneer de rest van de wereld ook kan. Zuid-Afrika staat nu reeds in Fase 3 van de 5 fases wat een immense voorsprong is op wat werd voorspeld en er komt snel zicht op Fase 1 in ‘Het Nieuwe Anders’. Namibië zo dun bevolkt; het lijkt wel of er niks is gebeurd zoals steeds stond de tijd er stil…

  • Pamoja : (Swahili voor Samen )

Uit de stilte : samen en enkel samen komen we hier door. Klant, reisprofessional, doorverkoper en organisator. Het bewijs de snelheid waarmee de tegoedbon boven het doopvond werd gehouden en hoe goed hij eigenlijk was. Transparantie en eerlijkheid naar de klant toe, dat is een sleutelwaarde die we moeten voorhouden en volhouden als reisprofessionals. Er zijn nog grote uitdagingen die onze wijze van samenwerking zullen beïnvloeden : de evaluatie  van de RPW jan 21 , de nieuwe BTW regeling die ingaat vanaf 1 april 2021. Yes We Can!

  • Tumaini : (Hoop in Swahili)

WTTC ( Wold Travel & Tourism Council) heeft reeds in mei ll. een ‘Safe Travel Label’ gemaakt met de steun van UNWTO ( UN World Travel Organisation ). Reeds vele landen, regio’s, en andere reisprofessionals mogen ondertussen het label gebruiken. (Kenya sinds 1 juli ll.). Wat duidt dat zij zich aan strikte gezondheidsprotocollen houden. En dat is een mooi perspectief, samen met een ecologisch- en duurzaamheidslabel, volgens mij de toekomst binnen ‘Het Nieuwe Anders’ en reizen.

  • Woni : (Visie in Kamba )

Binnen de stilte doet Afrika het eigenlijk met hun vaak extreem lage middelen zeer goed. We zien dat ze zich opent voor internationaal reizen binnen afzienbare tijd . Eigenlijk was Afrika reeds zonder het te beseffen avant la lettre ‘Nieuw Anders’, met slow travel, privéreizen in eigen bubbel of begeleide rondreizen in kleine groepen (max 6 pax per voertuig), ecologisch verantwoord, sustainable, noem het maar op… Ze hadden het reeds allemaal en vaak ver weg van enig massatoerisme. Tijd om dit wonderlijke continent verder en dieper te herontdekken.  Roep het van de daken en maak jullie klanten warm om Afrika -de bakermat van de mensheid- te (her)ontdekken!

Yves Coppens

Woni Safaris gepassioneerd Afrika Specialist

Bestuurder Travel XL België

 


 

Vrijdag 3 juli

Zomerreeks ‘Het Nieuwe Anders’ (1)

“Some Cruises are more cruise than other cruises”

Voor wie het nog niet zou gemerkt hebben, we zitten met een wereldwijde pandemie. Dat heeft zo zijn effect op uw dagelijkse leven, maar zeker ook op uw toekomst. Onze toekomst, dan wel te verstaan: want in onze sector zijn er geen sokkels meer waarop de ene al hoger in ranking staat dan de andere. Bovendien zijn sokkels ook al geen veilige plaats meer. Het werd even naar adem happen…

Onze sector zit in moeilijk vaarwater. Grenzen op slot, sputterende communicatie tussen landen en instanties en noem maar op. We zagen het even grijs voor de ogen. Komen daarbij nog een aantal vakspecialisten met doemscenario’s… Waar halen ze die mensen toch, vraag ik me af: economen worden virologen die op hun beurt reisadviseur worden of arbeidspsycholoog. In het centrum van deze middelpuntvliedende (on)kracht, staan wij helaas vaak naar dit trieste verloop te kijken als een rund in de weide naar de voorbijrazende trein.

Edoch… als ik de Facebook van de Reisagenten bekijk, merk ik dat velen onder ons ook een tijd van bezinning hebben gehad. Misschien mijmerend over het verleden, vloekend op het heden, maar vooral reikhalzend naar wat de toekomst ons kan bieden.

De afgelopen weken, nu ja ondertussen al maanden, hadden wij video calls met onze reders. De sales kwamen niet langer langs voor een babbel bij de koffie, maar via het scherm konden we onze ideeën uitwisselen in groep. Uitzonderlijk was dat ook de toplui in de hiërarchische piramide ingelogd waren. Dat was even wennen.

En wat hebben we allemaal geleerd uit deze e-meetings?

We hebben vooral leren luisteren naar elkaar: tijdens een e-meeting kan je onmogelijk door elkaar zitten ratelen. Dat is dus al iets (en is een blijver voor de toekomst).

Maar er is “more to the picture than meets the eye”. Stilaan werden wij ons bewust van de nieuwe realiteit. Ook aan boord van cruiseschepen zal dat niet anders zijn. Het accent komt nog meer te liggen op de individuele beleving: door de social distancing zullen de tafels in de restaurants verder uit elkaar gezet worden, is er bediening aan tafel in plaats van aan het buffet, etc… Maar zal vooral de bezettingsgraad een nieuw maximum hebben, lager dan voorheen. Cruisen wordt dus m.a.w. intiemer.

Niet enkel aan boord, maar ook tijdens de excursies: die vinden dan in kleine groepjes plaats waarbij de klanten per zodiac aan land gaan. Heel spitsvondig zijn onze Franse vrienden van Ponant: Gekend om de kleine en intieme luxe yachts, bieden zij deze zomer maar liefst 5 unieke vaarroutes aan in Frankrijk. En dat zorgeloos en in alle veiligheid. U vaart telkens van zaterdag tot zaterdag, met afvaart en aankomst in Franse havens en met uitzonderlijke excursies die volgens een streng protocol zijn uitgewerkt.

  • Op z’n Maggie’s: “Blijf in Europa”

Dat is wat specialisten doen: niet stilzitten, maar met het probleem aan de slag gaan. Wellicht komen daar wel opportuniteiten uit. Toch zijn er ook de beperkingen: de omvang van de bubble waarin we ons kunnen bewegen. Antarctica mag dan wel covid-vrij zijn, maar geraak daar maar eens met een stilgelegd luchtverkeer. Daarom gaf Ponant ons een voorzet en klinkt het bijna op z’n Maggie’s: Blijf in Europa.

Ik ijver ervoor om het anti-toerisme beleid van Marc Van Ranst naast u neer te leggen : het is niet aan hem om te oordelen dat België perse het centrum van ons toeristische beleving moet worden. Niet dat reizen in ons land verkeerd is, verre van, maar het kot van Europa heeft zoveel te bieden en dat waren we eigenlijk, voor deze crisis,… bijna vergeten. Zeker riviercruises hebben hierin een mooi verhaal maar stonden tot voorheen gekend voor weinig luxe en veel volk aan boord dat staat te springen voor een vrolijke polonaise met een glas goedkope huiswijn in de hand.

  • Deze crisis dwong ons toch tot enige bezinning, ja toch?

Wel, bekijk dan maar eens het aanbod van Crystal Cruises, Scenic en AmaWaterways : verbazingwekkend luxueus, dichtbij en toch totaal anders. Zo moeten we het cruisegebeuren in zijn totaliteit bekijken : de tijd van de massa aan boord is (voorlopig) voorbij. Een nieuw tijdperk dient zich aan: dat van kleine kwaliteitsvolle schepen met verrassende excursies die bijna individueel zijn.

En dat is precies ook zo voor de zeecruises met rederijen zoals Silversea : deze crisis bracht nog meer persoonlijke service aan boord door de kleinere bezetting en de hogere attentie voor uw comfort en veiligheid.

Dat buitengewone promo’s vandaag de deur openzetten naar een breder publiek, is een goede zaak voor wie nog niet geloofde in het principe van het cruisen.

Maar wees ervan overtuigd dat sommige cruiseschepen, meer cruise zullen bieden dan andere cruiseschepen.

Breng die boodschap nu maar over aan uw klanten, wij helpen u graag verder met een verfijnde selectie.

 

Jan Van Durme, Footprints Luxury Cruises

 


 

 

 

 

 

 

Comments