Analyse, Cruise

Silversea viert zijn 25 jaar: continuïteit in de vernieuwing

Het hogere segment van de cruisemarkt beleeft boeiende tijden. Enerzijds blijkt de markt nog over heel wat groeipotentieel te beschikken. Anderzijds lijkt het aantal spelers wel aan een consolidatie toe. De markt wordt professioneler, concurrentiëler, en vereist steeds meer werkkapitaal.

Door Marc Declerck

Op pagina 8 in TM 428 (10 mei 2019), leest u meer over de 25e verjaardag van Silversea. 

Manfredi Lefebvre © Silversea

Al die tendensen zien we ook verenigd bij Silversea, dat dit jaar nota bene zijn vijfentwintigste verjaardag viert. 2018 werd wellicht een scharnierjaar in de evolutie van de groep. Het familiale bedrijf van oprichter Manfredi Lefebvre, een man met een link naar ons land en Italiaanse roots die gebaseerd is in Monaco, kreeg een dik half jaar geleden met Royal Caribbean Cruises een nieuwe hoofdaandeelhouder. Voor de 67% zou wat minder dan een miljard euro neergeteld zijn. Of dit tot een wijziging van de strategie zal leiden, is niet zeker. Lefebvre blijft Executive Chairman, en waarom zou RCC een complementaire nichespeler uit het premium (= betere) marktsegment overnemen als het is om de identiteit daarvan verloren te laten gaan.

Silversea werd opgericht in 1994, met als eersteling, de Silver Cloud, een schip van net geen 17.400 ton voor circa 250 passagiers. Tussen haakjes minder dan de helft van de Silver Muse, die in 2017 te water werd gelaten als negende telg van de vloot. In 25 jaar is de wereld veranderd. Luxe heeft vandaag meer te maken met zeldzame ervaringen, unieke momenten, comfort en een waaier aan keuzemogelijkheden dan met bling bling of nog hyperexclusieve arrangementen. Opulentie en grote sier zijn meer naar de achtergrond verdrongen.

De groei van Silversea lijkt de jongste twee jaar alleen maar te versnellen en er zijn nu 5 nieuwe schepen in bestelling. Daarnaast worden de oudere schepen ook aangepakt. Spectaculair was de lifting van de Silver Spirit uit 2009, die vorig jaar in twee werd gesneden, verlengd, en omgebouwd in de stijl van de Muse. Daarmee wordt ook de tendens naar wat grotere schepen bevestigd, een tendens die we de jongste 20 jaar ook bij concullega’s zoals Seabourn vaststellen. De limieten van een “boutique schip” worden hiermee afgetast of verlegd, het is maar hoe je het ziet. Inclusief zijn 3 schepen die een stuk kleiner zijn, en deel uitmaken van de Silversea Expeditions Fleet. Deze richten zich op een wat avontuurlijker publiek, die topbestemmingen zoekt als de Galapagos en het Arctisch en Antarctisch gebied.

Vandaag biedt de volledige vloot overnachting voor 3000 passagiers, maar dit aantal zal in de komende jaren fors groeien met de nieuwe Silver Moon, Silver Dawn, Silver Origin en twee Evolution Class schepen.

Onze reiservaring

We maakten een van de eerste cruises mee met de recent volledig vernieuwde Silver Spirit. De Spirit werd 10 jaar geleden voor het eerst te water gelaten. Met 500+ passagiers was het toen een van de grotere uit de vloot. Het schip onderging meer dan een opfrisbeurt en lifting. Het is thans bijna een dubbelganger van de gesmaakte Silver Spirit en biedt nu comfortabel plaats aan iets meer dan 600 passagiers en 500 bemanningsleden. Hiertoe werd het schip volledig ontmanteld en middendoor gesneden. We vinden nu ook op de Spirit 8 restaurants, waarbij de gast de keuze krijgt tussen Frans, Japans, Aziatisch, vis, barbecue, pizza en salades, en ‘s middags verzorgde buffetten. Het aanbod is dus erg ruim, wat het voor de chefs (bijna 75 man keukenpersoneel) even moeilijk maakt als voor de gast, zij het natuurlijk op een ander niveau. Respect voor het werk dat de executive chef op zee dagelijks moet brengen. De bevoorrading op zee is een stuk moeilijker dan aan land en dat zorgt automatisch voor wat compromissen, en het groot aantal medewerkers wier neuzen allemaal in dezelfde richting moeten gekregen worden, maakt het er niet makkelijker op. Ook de diversiteit van het publiek waarbij de kwaliteitseisen die gesteld worden door- scherp bekeken- de Amerikaanse en de Europese klanten is een parameter die meespeelt. Maar algemeen gezien stelt het resultaat tot tevredenheid en je moet een grote kniesoor zijn om in het aanbod niet die zaken te vinden die bijdragen tot een goede cruise ervaring.

Eén van de grote troeven van Silversea blijven de ruime, comfortabele, praktische en akoestisch goed geïsoleerde cabines, allemaal suites. Het zijn in feite volwaardige hotelkamers en je zou haast vergeten dat je op zee bent. Zelfs bij depressiedagen, zoals we er tijdens onze cruise enkele kenden, waar je enkel buiten het schip wat van kon merken. De vrees voor zeeziekte mag dan ook nauwelijks nog een argument zijn om niet te gaan cruisen.

© Silversea

Wat de activiteiten aan én van boord betreft, is ‘never a dull moment’ een slogan die ons goed lijkt te passen. Er worden dagelijks talloze activiteiten georganiseerd, gaande van conferenties en spelletjes over fitness en wellness tot zeer verzorgde shows en andere sociale bezigheden. Daarnaast worden op elke bestemming excursies aangeboden die vlot consumeerbaar zijn, en waarvan de kwaliteit en de prijs/plezier verhouding wel wat wisselt in functie van de lokale counterpart-operatoren. De bestemming speelt hierbij ook een grote rol, het aanbod in het Middellandse zeegebied vergelijken met dat in de Caraïben snijdt vanzelfsprekend geen hout. Maar sowieso brengen de voorgestelde escapades aan land extra pit en afwisseling in het verhaal, of je ze in groep doet of op eigen kracht.

Troeven zijn verder: de reeds geciteerde ruime suites elk met eigen butler, 8 restaurantconcepten (waarover verder meer) en 900 bestemmingen verdeeld over de 7 continenten. Kortom, USP’s genoeg om een ruim publiek aan te trekken. Hierbij is het aantrekken van de jongeren en de Baby Boomers iets waar verder aan gewerkt wordt. Silversea verwoordt het zelf als volgt : “we willen nieuwsgierige, gesofisticeerde en succesvolle klanten die een passie hebben voor reizen Silversea Style”.

Operatoren die in het premium segment actief zijn, staan vandaag voor belangrijke strategische keuzes. Hoe hoog willen ze de premium-lat leggen, en wat is het publiek bereid extra te betalen voor een surplus aan kwaliteit, luxe en exclusiviteit. Waar zit de grens tussen premium en luxury? Een topic die binnen de sector actueel is en waar sinds de oprichting 25 jaar geleden de marktsituatie zonder twijfel geëvolueerd is. Cruises zijn, zelfs in het betere segment, een stuk democratischer geworden en die compromissen voel je in heel de sector wel een beetje op het terrein.

SilverCloudConnoisseur’s Corner © Silversea

In hoeverre staat de “all-in” formule, die op zich een groot en zelfs bepalend commercieel pluspunt is voor cruises, verdere personalisatie en individuele upgrades in de weg? De “wine upgrade” via de Connoisseurs List, een lovenswaardige upgrade waarbij voor erg competitieve tarieven topwijnen kunnen besteld worden, illustreert dat de mogelijkheid voor upgrade toch mogelijk is en door velen gesmaakt wordt.

Voor de rest zal de menselijke factor ons inziens in de toekomst ook een van de belangrijkste criteria blijven die kunnen bijdragen tot een succesvolle cruise ervaring, natuurlijk in combinatie met de kwaliteit van de infrastructuur en de aantrekkelijkheid van de bestemmingen. En hoe groter het schip, hoe moeilijker het zal zijn om hier het verschil te maken. De juiste mensen vinden, en ze permanent opleiden en bijsturen terwijl ze aan het werk zijn, het lijkt ons telkens weer een huzarenstuk.

Kortom, in een markt die toch niet zo ver van de maturiteit moet zitten en waar het niet zo evident is om zich te profileren ten opzichte van de concurrentie, is op zijn lauweren rusten uit den boze. Tijdens de eerste 25 jaar wist Silversea een succesrijk verhaal te schrijven. Alle omstandigheden lijken verenigd om daar nog een pak mooie jaren aan toe te voegen.

Gastronomie aan boord

Omdat de Belgische reiziger het eten steevast in zijn top drie zet, enkele highlights na 10 dagen proeven op de Silver Spirit. Er is de keuze tussen een achttal restaurants, maar het menu in elk van die restaurants ligt vast voor een hele periode. Voor de meeste reizigers levert dit dan ook geen problemen op. Voor de chefs is het misschien iets minder spannend, ook al omdat de basisrecepturen veelal vanuit de hoofdzetel worden aangeleverd. Bovendien is het steeds mogelijk om 24 uur op voorhand een speciale bestelling door te geven. Met 72 man onder zijn hoede, kan executive chef Grant Chilcott (een Australiër) in de keuken nogal wat kanten uit. De kwaliteit van de à volonté geserveerde basiswijnen was meer dan degelijk, en voor wie echt feest wil vieren is er een aparte kaart met topflessen tegen bijzonder redelijke prijzen.

Restaurant La Terrazza, © Silversea

Het buffet ’s middags in La Terrazza is gevarieerd en gebaseerd op producten van correcte kwaliteit. Er is ruime aandacht voor groenten, wat een markant pluspunt is. De curry’s kwamen vaak als sterkste items naar voren, met dank aan de vele Indische bemanningsleden. Elke dag zijn er ook verse pastabereidingen, en de chefs zijn soepel: als u een ‘special request’ hebt wordt daar meestal met de glimlach op ingespeeld.

’s Avonds verandert La Terrazza het Italiaanse specialiteitenrestaurant met een keuze aan op zich voorspelbare klassiekers. Iets waar overigens niets mis mee is, maar waarbij de kwaliteit van de pastagerechten van goed tot zeer goed bleek, met als herinnering bijvoorbeeld een benchmark lasagne of tagliatelle met everzwijnragout. Niet complex, wel lekkere ‘ comfortfood’.

Aan het zwembad vindt u ’s middags een salad bar met keuze aan allerhande burgers. Een verdieping hoger staat een pizzaïolo pizza’s van uitstekende kwaliteit te bereiken. Het aanbod telt naast de klassiekers enkele originele creaties, en u kan ook gerust zelf uw creativiteit testen en uw eigen pizza ontwerpen. ’s Avonds heb je hier een Stone Grill waarbij men op een hete steen zelf zijn vis en vlees kan bakken, begeleid door een slaatje naar keuze. Tussen vis en vlees door wordt de steen desgewenst vriendelijk vervangen, iets wat de meer veeleisende gast op waarde zal weten te schatten.

© Silversea

Indochine is een restaurant waar – u had het geraden – Aziatische bereidingen worden aangeboden. De lobsterstaart met noedels en curry van lam stemden tot grote tevredenheid. De executive chef is fier op dit restaurant dat hij een van zijn sterktes vindt. We treden hem hierin bij.

Atlantide brengt naast producten van de zee ook een keuze aan rundvlees van diverse origines. Daar waar mogelijk in functie van de bevoorrading, wordt lokale verse vis aangeboden, zo bijvoorbeeld de sappig-smakelijke mahi- mahi waar we een uitstekende herinnering aan hadden. Maar ook de Chileense zeebaars, onvermijdelijk diepgevroren, had zijn aanhangers.

Seishin, het Japanse specialiteitenrestaurant, bracht wellicht gastronomisch de meest hoogstaande gerechten. Je betaalt er een supplement (in de orde van 40 dollar), waardoor vlotter luxeproducten kunnen aangeboden worden. Een initiatief dat wat ons betreft absoluut navolging verdient. De surf en turf met kreeft en Australisch wagyu bleek klasse, de black cod was eveneens meer dan prima. Je krijgt er naar keuze wijn en/of saké bij.

La Dame is een ambitieus Frans restaurant, eveneens met een supplement. Het lijkt de bedoeling hier snel een tandje bij te steken en dat mag wat ons betreft zeker. De Silver Note is een origineel en aangenaam concept waar je kan eten in een club-achtige atmosfeer met goede jazz en croonermuziek. Kortom, voor elk wat wils en wie tussen al het gebodene na een paar dagen zijn keuze niet heeft kunnen maken, is van slechte wil.

Onze vlucht: Brussel-Miami direct

Wij vlogen rechtstreeks (wat ons betreft een belangrijk pluspunt, tenzij voor de vrij zeldzame passagiers die absoluut business willen reizen) met TUI fly van Brussel op Miami in een Boeing Dreamliner 787. Het comfort class supplement, aangevuld met zetelkeuze op een van de voorste rijen, bleek de extra investering meer dan waard. Tijdens de heenreis is deze klasse bovendien inclusief een maaltijd voorbereid door een JRE-kok, en dat bood toch meerwaarde. De maaltijd tijdens de terugreis, door een VS cateraar bereid, bleef daarbij wel achter.

Comments