Analyse

Opiniestuk: “Stop met de passagiers te pesten”

Naar aanleiding van de aangekondigde stakingsactie van het cabinepersoneel van Ryanair op woensdag 25 en donderdag 26 juli, schreef TM-Aviation reporter Luk De Wilde volgend opiniestuk.

“Stop met de passagiers te pesten!”

© Ryanair

Zoals aangekondigd ziet Ryanair zich genoodzaakt om 300 vluchten te schrappen door een staking. Dat lijkt veel, maar op een totaal van 2400 vluchten verspreid over twee dagen is dat zeker niet de vluchtuitval waarop de vakbonden gehoopt en gerekend hadden.

Voor ons land gaat het om 50 van de 160 geplande Ryanair-vluchten op woensdag 25 en donderdag 26 juli a.s., minder dan een derde dus. Een aantal dat overigens in schril contrast staat met de voorspelling van verschillende vakbondslui, begin deze maand op een Europese vakbondspersconferentie in Brussel. Want er zou op de stakingsdagen géén enkel vliegtuig van Ryanair opstijgen in België, zo luidde het syndicaal gefoeter toen.

Ook niet in Portugal, Spanje en Italië, klonk het al even stoer na het overleg van de Europese christelijke vakbonden. Vandaag zien we dat er in die landen nog minder vluchten moeten worden geschrapt: in Portugal 27% en in Spanje 24%. De aangekondigde stakingen in Italië gaan uit van een deel van de piloten en zijn voor een latere datum gepland.

Dat er bij ons volgende week 50 van de 160 dagelijkse Ryanair-vluchten van en naar België gecanceld worden, is vooral zuur voor de getroffen passagiers. Zij mogen dan wel hun gemaakte kosten terugvorderen, hun tickets gratis omboeken en een schadevergoeding opeisen, het zorgt hoe dan ook voor een hoop miserie in volle vakantieperiode.

“Dat er  50 van de 160 dagelijkse Ryanair-vluchten van en naar België gecanceld worden, is vooral zuur voor de getroffen passagiers”

En het is precies hier dat (bepaalde) vakbonden een bijzonder zware verantwoordelijkheid dragen. Ze hadden de bezorgdheid van hun aangeslotenen ook op een andere manier kunnen ventileren. Om te beginnen al door vroeger rond de tafel te gaan zitten, mèt Ryanair. Dat is ook gebeurd op woensdag 18 juli ll. Echter, het ging naar eigen zeggen allemaal niet snel genoeg voor de bonden. “We ervaarden het overleg van woensdag wél als een overwinning, want Ryanair is daar voor het eerst officieel komen opdagen. Mede door de stakingsdruk denken we dat zij nu toch de Belgische sociale partners serieus nemen”, klonk het trots na afloop.

In september wordt er verder gepraat, ook dan weer bij de federale overheidsdienst Werkgelegenheid, Arbeid en Sociaal Overleg (FOD Waso). Maar om de geplande staking vorige woensdag alsnog in te trekken, daarvoor was het te laat… aldus de bonden. De syndicale organisaties eisen onder meer dat al het cabinepersoneel wordt erkend door Ryanair. Nu werken sommigen officieel voor onderaannemers, zoals Crewlink en Workforce. Daarnaast willen ze dat de Belgische arbeidswetgeving wordt erkend, waardoor er dus sociale verkiezingen moeten komen, dat er een vakbondsvertegenwoordiging komt en er ook cao’s worden afgesloten.  Ook wordt geëist dat Ryanair de Belgische vakbonden erkent, wat het tot nog toe niet heeft gedaan.

Is het u nu allemaal wat duidelijk? Het zijn de bonden die willen erkend worden. Over minder dan twee jaar zijn er immers weer sociale verkiezingen, het rondje leden én lidgeld sprokkelen is nu al gestart. En ook nu weer zitten vakbondslui niet verlegen om het element ‘veiligheid’ te koppelen aan hun eisenbundel, enkel en alleen om de doorsnee reiziger aan hun kant te krijgen. Want wie wil er niet veilig en wel op zijn bestemming aankomen? Veiligheid beroert iedereen, dat weten die vakbonden verdomd goed.

Na de twee nutteloze stakingsdagen bij Brussels Airlines (waarbij de maatschappij twee dagen volledig plat ging) gaan we nu naar de twee volgende – al even nutteloze – stakingsdagen bij Ryanair. Stop aub met de reiziger, de passagier te pesten!

Luk De Wilde, avation reporter Travel Magazine

 

Comments