Analyse

Boek nu! En reis later

De slogan ‘Dream now and travel later’ was een veelgebruikte en geciteerde insteek tijdens de eerste pandemie- en lockdown-golf lente 2020. Maar vele experten (alhoewel, what’s in a name…) en politici hebben tot zelfs op vandaag nog altijd geen onderscheid kunnen (of willen) maken tussen het quasi dwingende verzoek om niet te reizen wat de Nederlandse Minister-president Mark Rutte in december ll. de kreet ontlokte ‘Wie nu op een vliegtuig stapt zonder geldige reden is bezig met een asociaal gedrag’. Ook dinsdagavond ll. op zijn persconferentie waar Rutte de verlenging van de lockdown aankondigde, herhaalde hij zijn oproep om ‘zeker tot einde maart niet op een vliegtuig te stappen.’

Ook de onverwachte, eenzijdige begin deze week afgekondigde Belgische verlenging tot begin maart – en zonder verwijl meteen in het Belgisch Staatsblad gepubliceerd – van de huidige bestaande maatregelen, doet bepaalde populistische surfende publieksmedia watertanden om de diverse overheidsexperts als het ware te verplichten onze grenzen op slot te gooien.

Deze opeenvolgende wisselende communicatiegolven kenmerken zich in ons land meestal door repressieve schoolmeestervingertjes eerder dan door emotionele en sociale empathie naar de volwassen burger toe die in deze pandemiemaanden méér dan ooit behoefte heeft aan gemotiveerde positieve boodschappen om gefocust (met z’n allen) door deze loodzware periode te navigeren.

Grenzen sluiten? Een dergelijke maatregel is niet alleen zinloos, maar bovendien in strijd met alle nationale, Europese en universele rechten van bewegingsvrijheid van de burger. Zelfs de Franse autoriteiten sloten het weekend na de terroristische aanslag in november 2015 in de Parijse Bataclan concertzaal alleen gecontroleerd de grenzen voor verdachte terroristen, niet voor de modale burger.

Maar back to business: aangezien het voor velen alsmaar duidelijker wordt dat het gedrag van de mobiele burger belangrijker is dan de bestemming, houdt deze eventuele denkpiste geen enkele meerwaarde in om het reizen of verplaatsen stringent te beperken.

Daarom een niet aflatende oproep voor alle bewindslieden, media en experten van alle pluimage om een duidelijker onderscheid te maken tussen georganiseerde reizen waarbij veiligheids- en sanitaire protocollen perfect worden uitgerold en opgevolgd, en het ongecontroleerde individuele community-verplaatsingen waarbij de nadruk meer komt te liggen op ‘samenzijn via allerlei vormen’ (lees: wat gemakshalve etnisch verkeer heet, maar niet benoemd mag worden) dan de noodzakelijke normen te respecteren.

In die zin is het meer dan ooit belangrijk een onderscheid te maken tussen ‘nu boeken’ en ‘later reizen’, waarbij vele bewindslieden de terminologie ‘boeken én reizen’ iedere dag in hun presentaties door elkaar haspelen.

Niet alleen de reisindustrie, maar iedereen die vandaag georganiseerde reizen boekt, levert een bonus. Niet alleen voor de klant en producent, maar evenzeer voor de diverse overheidsinstanties die op die manier de economische molen opnieuw aangezwengeld zien. Want de enige vorm om uit de quasi perspectiefloze stroom van opeenvolgende beperkingen los te komen, is het consumptiepatroon enigszins op peil te krijgen. Op die manier kunnen luchtvaartmaatschappijen, hotels, cruiserederijen, reisagenten en de meest getroffen reisaanbieders tout court hun cashflow-positie verbeteren om voor de klant, straks na de opheffing van de beperkingen, de best mogelijke prijs voor het best mogelijke product aan te bieden.

Wie vandaag als klant boekt, verzekert zich – met alle mogelijke corona-annulaties inbegrepen – van een prima prijs voor een top vakantieproduct én bewijst de economie zowel lokaal als internationaal een onovertroffen dienst die iedere actor in het volledige reistraject ten goede komt. Coronavouchers zijn geen beleggingsbonnen om te laten uitbetalen, maar waardebonnen om te reizen. Later doen wat je sowieso wou doen. Dus meer dan ooit: nu boeken! En straks reizen!

Robrecht Willaert, hoofdredacteur

Comments