Newsflash, Reisindustrie, Vakvereniging

Nieuwjaarsbrief BTO over IATA’s NDC

Sinds jaren broedt IATA op een middel dat toelaat de GDS-kosten van haar leden/luchtvaartmaatschappijen te drukken, ‘een rijkere’ content aan te bieden (om vlotter bijkomende inkomsten te halen uit ancillary services) en meer loyaliteit van de reiziger ten opzichte van één luchtvaartmaatschappij te bevorderen. Dat werd de NDC (New Distribution Capability). Dat begrip dook voor het eerst op in 2010 als onderdeel van “Simplifying the Business”. Nu is de NDC niet langer iets dat enkel vermeld wordt in IATA – en andere studies. NDC wordt, is al gedeeltelijk een realiteit. Het is meteen ook een dagelijks gespreksonderwerp geworden.

Wat is het? Wanneer we IATA geloven, gaat het uitsluitend om een nieuwe technologische standaard, een XML communicatieprotocol, een standaardformaat voor data uitwisseling. In werkelijkheid gaat het om véél meer. Zo bijvoorbeeld: het begrip “full content in de GDS’s” behoort tot het verleden. De airlines willen bovenal een direct connect (met de eindklant/ passagier) verbinding. NDC legt de basis voor zoveel mogelijk directe aanbiedingen aan de eindklant (de vakantie – of zakenreiziger). Geen nood meer aan GDS’s, noch aan reisbureaus. En zaken ontwikkelen zich snel. Alhoewel de NDC technologie nog (zeer) veel te wensen overlaat, bieden nu zo goed als alle grote airlines  (de groepen Lufthansa, IAG en KLM/Air France) in Europa, de Europese majors, een direct connect aan. Het is allerminst uitgesloten dat binnen een drietal jaar zo goed als alle Europese airlines over een direct connect zullen beschikken en wellicht het contract met de GDS, zoals het nu bestaat, niet langer zullen tekenen.

Als reisagent heeft u daarvan reeds één en ander gemerkt. De ene luchtvaartgroep na de andere luchtvaartgroep past een GDS fee toe: reisbureaus (en hun klanten) worden financieel gestraft wanneer er geboekt wordt via een GDS.

In het verleden heeft de Belgian Travel Organization (BTO) bij herhaling gewezen op de zeer ernstige gevaren van deze ontwikkeling. Om maar een tweetal elementen te noemen: het is het einde van de transparantie en de neutraliteit bij de keuze van vluchten. Dat leidt op zijn beurt tot hogere prijzen. De airline groepen waren niet te stoppen en zetten door. De één al wat lomper of handiger dan de andere. Nu is NDC niet langer een soort aardworm die even de kop boven de aarde steekt, het is een feit, iets waarmee ten volle dient rekening gehouden te worden. En de gevolgen voor ons, de sector van de (indirecte) reisdistributie, zullen aanzienlijker zijn dan die van de introductie van de zero commissie (een 15 tal jaar geleden).

In wezen gaat het om de vraag: wie “bezit” de klant? De airlines wensen controle over hun passagiers/klanten. Het gaat inderdaad om een strijd over de (eigendom of iets wat erop lijkt) passagiersgegevens. Klantendata zijn een goudmijn. Hoe dat rijmt met de GDPR (de EU databeschermingsrichtlijn die vanaf 28 mei e.k. ven toepassing wordt) is een open vraag.

BTO: “Dat is net het tegendeel van wat én de reisagent én de reiziger zelf wensen. Beide willen een goede service, efficiëntie, doorzichtigheid van de tarieven en een geschikte keuze kunnen maken uit een neutraal aanbod van zoveel mogelijk aanbieders tegelijk. Reisbureaus willen toegang tot elke beschikbare content, vergelijkbaarheid, processen die hen toelaten de beste diensten te verlenen aan hun klanten, een systeem waarbinnen niet iedereen de andere voor de voeten loopt maar waar een verstandige samenwerking of integratie leidt tot de beste resultaten voor de klant.”

Is dit het einde van het reisbureau? BTO: “Neen, allerminst. Klanten blijven zich tot ons richten, onze distributie van vliegtickets staat nog steeds voor zowat een twee derde van de totale verkoop via om het even welk kanaal. Betekent dit dat we rustig de storm over ons heen moeten laten gaan? Dat evenmin: we zullen drastische wijzigingen moeten aanbrengen aan onze business plannen. Anders nemen de airlines de volledige distributie van hun tickets over, iets waarvan wij (en zij) weten dat ze het niet kunnen. Wij moeten zaken herzien. Ook de GDS doen het, of ze bereiden zich minstens voor. Wellicht nemen de zgn. “aggregators” gedeeltelijk de huidige rol van de GDSs over. Voor ons, de reisbureaus, komt het er opnieuw op neer een gedegen meerwaarde te bewijzen: dat is zonder meer mogelijk in een wereld waar airlines achteloos voorbij lopen aan zelfs een elementaire dienstverlening. Het komt erop neer dat we onze productiviteit heruitvinden.”

Comments