Bestemmingen

Het Wilde Westen in de sneeuw – Winterwonderland Idaho

Midden in het Wilde Westen ligt Idaho.  In de voormalige pioniersstaat wemelt het van de bergen, wouden, canyons en prairies. In deze ‘Big Sky Country State’ lijken de horizonten wijder als elders. Het buitenleven vormt dan ook dé aantrekkingskracht van Idaho. In de koude sneeuwmaanden krijgt de ‘Gem State’ haar ruige karkater weer helemaal terug. Winter in cowboyland.

Het asfalt trekt een pikzwarte streep door een landschap van glooiende, kale heuvels. Het gele, uitgedroogde prairiegras, danst heen en weer op het ritme van de wind. Het aarzelende sneeuwtapijt wordt dikker naarmate we verder naar het Noorden trekken. We klimmen uit het grote dal van de Snake River naar een hoogvlakte waar de prairie en kale graanvelden langzaam plaats maken voor bergen met naaldwouden. Gaandeweg wordt het reliëf brutaler. En plots staan we in de jetsetplaats Ketchum, midden in de Sun Valley die omringd is door de woeste Sawtooth Mountains.

Jetset-skiparadijs

Sun Valley lijkt wel uit de hemel gevallen. Helemaal vreemd is dit niet, want het is een ‘gecreëerde plaats’, iets wat in de dunbevolkte Rocky Mountains staat Idaho wel meer voorkomt. In de jaren ’30 van vorige eeuw liet Averell Harriman, een magnaat van de Union Pacific Railroad, dit plaatsje neerpoten. De man was helemaal weg van mondaine Zwitserse skioorden als Sankt Mortiz en Gstaad en wilde ook zo’n jetset-skiparadijs in het land van Uncle Sam.

Het eerste gebouw in de vallei werd het Sun Valley Resort, dat nog steeds bestaat en een eikenhouten droompaleis is met open haarden, kristallen luchters en enkeldiepe tapijten. Tijdens de eerste vier decennia van het mondaine skioord was Sun Valley erg in trek bij een hele trits Hollywoodsterren, wat je ook kunt opmaken uit de talrijke foto’s die de gangen van het hotel sieren. Ook schrijver Ernest Hemingway was vaak te gast in het hotel en verbleef dan in suite 206 waar hij het wereldberoemde For Whom the Bell Tolls schreef. Op de kleine begraafplaats aan het einde van Main Street vind je zijn bescheiden graf. Ondanks de teruggelopen star power, blijft Sun Valley een jetset-skioord. In het Europees aandoende Kechtum, dat bezaaid is met trendy hotels en dure boetieks, maken piekfijn verzorgde mensen in blitse skipakken het straatbeeld uit. Boven het plaatsje prijkt de Bald Mountain, dat de reputatie heeft van de ‘best single ski mountain’ in de Verenigde Staten te zijn.

Soshone Falls.

Four-wheel bakbeesten

Hoog tijd om een minder afgeborsteld en authentieker deel van Idaho op te zoeken. In de afgelegen Swan Valley meandert de weg langs een riviertje dat zich een weg baant tussen een doolhof van besneeuwde rotsblokken. In Victor, een nederzetting even verderop, lijkt iedereen rond te rijden in enorme four-wheel bakbeesten. Op de achterbank van één van die trucks liggen achteloos enkele geweren. In deze uithoek aan de voet van het Grand Teton-gebergte, is de Wild West-mentaliteit nog springlevend. De locals met verweerde koppen zijn stuk voor stuk vriendelijk, maar laten wel verstaan dat er met hun niet te sollen valt. Hier willen ze doen wat ze willen en moet niemand hun komen vertellen hoe ze moeten leven.

Ook in Ashton, een dorpje op zo’n 2 uur rijden van Victor, is de pioniersmentaliteit nog steeds sterk aanwezig. We hebben een afspraak met Linda Janssen, een kranige dame op pensioengerechtigde leeftijd die zaakvoerster is van Silver Sage Mushing, een bedrijfje dat hondensleetochten organiseert. Het kost ons wel wat moeite om Linda te vinden, want ze woont helemaal alleen aan de rand van het dorp in een primitieve blokhut (cabin). “Ik leef nog steeds op de manier van mijn Duitse voorouders die hier begin 20ste  eeuw neerstreken”, lacht ze. “Al mijn geld gaat naar de verzorging en voeding van mijn 25 Alaskan Husky’s. Ik klus zelfs bij in een shop in Ashton om dit alles te kunnen bekostigen.”

Husky’s in pole position

We gaan de hondenkooien opzoeken, terwijl de sneeuw met pakken uit de lucht valt. De husky’s weten meteen wat er gaande is en beginnen allemaal als bezeten te blaffen. Onder een hels kabaal slaagt onze bestuurder van de hondenslee (musher) er eindelijk in om 10 honden in te spannen. De husky’s staan in pole position en willen niets anders als rennen. Als hij de remmen tenslotte loslaat, vliegen we er met een schok vandoor. Al gauw komen de honden voor ons in cadans en hotsen we over het besneeuwde landschap. Wat een sensatie! Als we een uur later halfbevroren, maar zielsgelukkig de kennel naderen, is het alsof we al jaren door honden op sleeptouw worden genomen. Aan een kampvuur in openlucht, drinken we hete koffie om terug warm te worden. Daarna nodigt Linda ons uit in haar blokhut voor een bord pikante chili. Wie in de winter in Idaho nog de weg op moet, moet steeds een hapje eten, geeft ze haar ‘Belgian Friends’ ter afscheid nog mee.

Trompettende zwanen

Door het Caribou Targhee National Forrest voert de Idaho-20 ons langs het Harriman State Park. Ooit was dit 45 vierkante kilometer grote park privé-eigendom van de familie van Averell Harriman, de stichter van Sun Valley. De familie schonk het grote terrein in 1977 aan de staat Idaho, op voorwaarde dat het park een toevluchtsoord zou worden voor de wilde dieren. Vandaag leven er verschillende diersoorten in het park, waaronder de bedreigde trompetzwanen die hier overwinteren langs de ijsvrije Henry’s Fork rivier. Buiten het gekraak van onze voetstappen door de sneeuw en het ‘getrompet’ van de zwanen, heerst hier de absolute stilte.

Trompetzwanen in Harriman State Park.

Sneeuwbeest

Veel luidruchtiger gaat het er aan toe in het dorp Island Park, dat zichzelf omschrijft als ‘snowmobile capital of the world’. Iedere inwoner lijkt te beschikken over een sneeuwscooter, die in deze sneeuwrijke omgeving door de locals ook als gewoon transportmiddel wordt gebruikt. Maar de meeste sneeuwscooters worden ter beschikking gesteld aan toeristen, die onder begeleiding tochten kunnen maken langs de oneindige bospaden in het Caribou Targhee National Forrest. Communiceren gebeurt via handgebaren, want je hebt een helm op en zo’n sneeuwmobiel maakt ook een hels lawaai. Ecologisch voelt het misschien aan als vloeken in de kerk (soms ruik je ook de benzinedampen tussen de bomen), maar het gevoel van vrijheid is immens en het bezorgt ons ook een fikse adrenaline boost.

Oernatuur

Als er zich ergens op dit enorme continent nog oernatuur bevindt, dan toch zeker in het Yellowstone National Park en het omringende gebied. Hoewel het leeuwenaandeel van het park zich in Wyoming bevindt, strekt Yellowstone zich ook uit over het grondgebied van Idaho en Montana. Via de Westelijke toegang in West Yellowstone (Montana) rijden we Yellowstone binnen. Onze snowcoach (een klein busje op rupsbanden en glijders) zal ons tot het geisergebied brengen. In de winter wordt het park veel minder bezocht en is Yellowstone op zijn mooist. Voor ons ligt een brede vallei waar de Madison River doorheen meandert. Op de oevers lopen bizons langzaam door de diepe sneeuw. In dit ongepolijste natuurgeweld eisen ze de hoofdrol op. Sinds de prehistorie dwalen ze hier al rond. We kijken toe hoe ze hun machtige kop in de sneeuw steken op zoek naar gras.

Yellowstone: Geisers en kleurrijke warmwaterpoelen.

Oude Getrouwe

De landschappen in Yellowstone veranderen verrassend snel, van beboste bergen en sneeuwrijke valleien tot diepe canyons en stomende modderputten die een magische mist over de heuvels leggen. Wat Yellowstone zo bijzonder maakt, zit onder de grond. Dit is vulkanisch gebied. Overal in de valleien en op de flanken van de heuvels rijzen stoompluimen op. Dampwolken hangen boven fel gekleurde hete meren, die een verontrustende geur van zwavel achterlaten. Ruim twee derde van alle actieve geisers ter wereld vind je in Yellowstone. De bekendste is Old Faithfull, die om het anderhalf uur een fontein stoom en heet water van soms 40 meter hoog de lucht in stuwt.

Yellowstone is door zijn charismatische megafauna misschien wel het gebied in heel Amerika (buiten Alaska) dat het dichtst de situatie van voor de komst van de pioniers benadert. Onze gids haalt zijn telescoop en laat ons meegenieten van de kracht van de lens. Net wanneer ik door de lens tuur, kijk ik recht in de bek van een grote zwarte wolf, die juist een groot stuk vlees heeft losgescheurd. Het lijkt wel of ik mijn hoofd in zijn bek duw. Zo akelig dicht. Zo dicht zit de natuur op je huid als je door het Wilde Westen rijdt.

Praktisch

Hoe erheen: Er zijn geen rechtstreekse vluchten van Europa naar Idaho. We reisden met KLM en Delta Airlines vanuit Brussel, via Amsterdam en Seattle naar Boise, Idaho. Terugvluchten: Boise-Salt Lake City-Amsterdam-Brussel.

Verblijf: Boise: Modern Hotel en Riverside Hotel – Ketchum: Limelight Hotel – Victor: Teton Springs Lodge and Spa – Island Park: Sawtelle Mountain Resort – West Yellowstone (Montana): Three Bear Lodge – Lava Hot Springs: Riverside Hot Springs Inn and Spa.

Meer info: www.visitidaho.org

Comments