Analyse

Flybmi: the game is over, who is next?

Door Luk De Wilde

Another one bites the dust. Klinkt de single van rockband Queen u ook bekend in de oren? Bijna 40 jaar geleden leverde bassist John Deacon tekst en muziek voor de titelsong op het album The Game. Jawel, “The Game”.

Voor Flybmi is ‘the game over’. Sinds afgelopen weekend staan de vliegtuigen van de Britse maatschappij aan de grond. De zoveelste Europese carrier die na maanden zwalpen in het stof bijt.
Zij gingen Flybmi voor: Germania, Air Berlin, Azur Air Germany (Duitsland), Primera Air (Denemarken), Small Planet Airlines (Litouwen), Sky Works (Zwitserland), Cobalt Air (Cyprus), VLM Airlines (Antwerpen en Brussel), PrivatAir (Zwitserland), Monarch en Cello (Groot-Brittannië).

Wat is er toch aan de hand, vragen velen zich af. Niet noodzakelijk in deze volgorde maar de meest aangehaalde redenen zijn: onderkapitalisering, ongecontroleerde groei, overcapaciteit op de Europese markt, gebrek aan visie, gestegen kerosineprijs, e.a.
Ook de onzekerheid rond de brexit leidt er toe dat luchtvaartbedrijven het steeds moeilijker hebben om met banken lange(re) termijnovereenkomsten te sluiten voor de wetlease van hun toestellen. En tot slot: luchthavens en regio’s zijn steeds minder geneigd om maatschappijen zomaar financieel te steunen door middel van uitgebreide marketing-campagnes.

Gaan er nog volgen?

Zonder twijfel! Het is altijd riskant om namen te noemen maar ook Flybe, Norwegian, Adria Airways e.a. hebben het moeilijk om de eindjes aan elkaar te knopen en zitten midden een ingrijpende herstructurering.
Het was Ryanair-topman Michael O’Leary – je kan vòòr of tégen hem zijn – die zowat achttien maanden geleden zich als eerste uitliet over een nakende consolidatiegolf in de Europese luchtvaart waarbij ‘kleinere’ carriers een moeilijke periode te wachten zouden staan.
Maar het zijn niet alleen de kleintjes die het lastig hebben, zo blijkt. Alitalia, bijvoorbeeld, is volgende maand bijna twee jaar ‘failliet’. Jawel, van staatswege onder curatele geplaatst . De maatschappij lijkt zich daar voorlopig weinig van aan te trekken en houdt haar vliegtuigen door noodleningen en volgens sommige Europese waarnemers, illegale staatssteun in de lucht.
Dat deed ze ook al in 2008 toen de toen al geplaagde Italiaanse luchtvaartmaatschappij een eerste keer een officiële faillissementsaanvraag indiende.
Om Alitalia van een fatale crash te redden, wordt er nu gerekend op financiële steun van een consortium rond voornamelijk Delta Air Lines, al dan niet in combinatie met easyJet en de Italiaanse spoorwegen, Ferrovie dello Stato (FS). Deze laatste zou een meerderheidsbelang van 51% behouden, conform de EU-regels. Een beslissing wordt einde maart verwacht.

Turbulente avonturen

Terug naar Flybmi dat een al even turbulente geschiedenis kende, alleen al doordat de maatschappij talloze keren van eigenaar veranderde. De Britse regionale luchtvaartmaatschappij werd in 1987 opgericht als Business Air.
In 1998 werd ze verkocht aan het toenmalige British Midland en omgedoopt in British Midland Commuter en later, toen British Midland haar eigen naam wijzigde in BMI, tot BMI Regional.
Nadat het moederbedrijf in handen kwam van British Airways werd BMI Regional verkocht aan Lufthansa. Die deed de carrier in 2012 van de hand aan Sector Aviation Holdings.
Dat bedrijf verkocht BMI op haar beurt in 2015 aan Airline Investments Limited, ook eigenaar van het Schotse Loganair. Als onafhankelijke carrier werd er eerst als BMI Regional gevlogen en later als Flybmi.

Dichter bij huis

Een dergelijke geschiedenis doet denken aan VLM, in 1992 opgericht door de Antwerpse zakenman, wijlen Freddy Van Gaever. Succesvol in de beginjaren en zeker nog na overname door de Nederlander Jaap Rosen Jacobson, die naast VLM Airlines ook nog via zijn Panta Holdings BV over Denim Air beschikte.
Tot dat Air France-KLM op 24 december 2007 bekendmaakte VLM Airlines over te nemen. Nog geen twee jaar later werd VLM geïntegreerd in het Ierse CityJet en werd de merknaam VLM vervangen door CityJet.
In 2014 werd VLM Airlines verkocht aan Intro Aviation GmbH om daarna via een management buy-out in handen te komen van het personeel. En nog later werd de overname door SHS Aviation beklonken tot in augustus vorig jaar definitief het doek viel over 26 jaar Antwerpse luchtvaartgeschiedenis.

‘Tot 900.000 passagiers’

Eén op de 200 passagiers zal worden getroffen door luchtvaartmaatschappijen die de komende 15 jaar failliet gaan, voorspelt het Britse expertenpanel Airline Insolvency Review in een rapport. Dat zou in 2033 bijna 900.000 passagiers kunnen treffen, vergeleken met een half miljoen vandaag.
“Deze toename van het aantal getroffen passagiers wordt veroorzaakt door de groei van de vraag van het aantal passagiers en het vergroten van het insolventierisico”, aldus het rapport.
De voorbeelden van mismanagement in de sector zijn legio. Lessen trekken uit faliekant afgelopen projecten blijft voor velen moeilijk. De voorspelde consolidatiegolf is al even aan de gang en kent nu een ongeziene opmars.

Benieuwd waar we over pakweg een jaar staan. Who is the next one who bites the dust?

Comments