Edito

Groene cruise-industrie

Niet alleen de Belgische luchtvaartsector staat voor woelige tijden. Nieuwe besparingsrondes bij de Duitse eigenaar Lufthansa bij de (onverwacht) opnieuw verlieslatende lage kostenmaatschappij Eurowings – de groep waartoe Brussels Airlines nu niet meer behoort – sluimerende onrust bij de Belgische luchtverkeersleiders – al dan niet gepaard gaand met frequente stakingsperiodes – en bovenal luidt buiten alle landgrenzen de vraag steeds sterker naar de invoering van een Europese kerosinetaks om de ‘vervuiling’ en CO2 uitstoot van de luchtvaart te verminderen.

Merkwaardig is wel dat er een bijna onzichtbare politieke- en media-onderstroom loopt om via enkele uitwassen van het hedendaags internationaal toerisme de hele reisindustrie in diskrediet te brengen. Van zogenaamde ‘vliegschaamte’ over overtoerisme in bepaalde populaire stadscentra (Amsterdam, Barcelona, Venetië, etc.) tot de meest recente protestacties tegen de cruise-industrie.

Commentaren allerhande, petities tegen de cruiseschepen en de bouw van een nieuwe cruiseterminal bv. In Antwerpen, etc., zijn meestal eenzijdig georiënteerd tegen deze ‘zogenaamde’ elitaire vorm van toerisme. Daarenboven wordt de huidige media-hetze ook niet gehinderd door enige onderbouwde kennis in de materie zelf.

Zoals in het TM-cruise dossier van 21 juni ll. aangegeven, worden op 1 januari 2020 wereldwijd nieuwe zwavelregels van kracht voor de cruise-industrie.

De Internationale Maritieme Organisatie (IMO) schroeft over een half jaar het toegelaten zwavelgehalte in scheepsbrandstoffen terug van 3,5 naar 0,5 procent. De circa 20 cruiseschepen aangedreven op vloeibaar aardgas die momenteel in bestelling of aanbouw zijn, zullen voldoen aan deze IMO-norm.

Deze nieuwe milieuwetgevingen zullen de cruiserederijen dwingen de volgende jaren groener te varen. Noorwegen, Europese koploper inzake duurzaamheid, gaat nog verder en lanceert vanaf deze zomer stelselmatig strengere regels om over enkele jaren een absolute nul emissie in te voeren voor wie door de historische orden wil varen.

Terwijl deze eenzijdige aanvallen tegenover de wereldwijde reisindustrie tegenwoordig de bovenhand halen boven het economische belang van het toerisme voor heel wat zwakkere economieën in diverse werelddelen (denk maar aan de gevolgen van de terreuraanval met Pasen in Sri Lanka, waar niet alleen op korte termijn de reismarkt als een kaartenhuisje in elkaar stortte, maar het hele land door gebrek aan inkomende deviezen snel dreigde gedestabiliseerd te raken), blijft het speerpunt van het wereldwijd toerisme – de luchtvaart – vandaag méér dan ooit onder grote druk staan: vliegtaks, accijns op kerosine, consolidering, gebrek aan eengemaakte single sky politiek, compensatiesysteem Corsia, nieuwe IATA- standaards en regels, die bovenal ook de distributievorm grondig dreigen te veranderen. De NDC en Direct Connect verbindingen verplichten diverse partijen – van GDS tot airline en aggregator-platformen – de retail fundamenteel te heroriënteren. Wordt méér dan ooit vervolgd!

P.S.: Lees alles over de toekomst van de groene cruise-industrie in TM430, blz. 16-19