Edito

Direct billing?

Er is de jongste jaren enorm veel gespeculeerd én gepubliceerd over enerzijds de opportuniteiten maar anderzijds ook over de gevaren van de duizenden toepassingen van alle soorten nieuwe technologieën. Databeheersing en omnipresente bedreiging van de persoonlijke privacy al dan niet via gesofistikeerde algoritmen, die bijvoorbeeld ook in de belangrijkste wereldwijde dienstensector, de reisindustrie schering en inslag zijn, leiden bij vele actoren in deze sector tot de conclusie dat alleen nog de allergrootste concerns of geïntegreerde groepen morgen quasi alleen nog de dienst zullen uitmaken. Angst voor het nieuwe en onbekende is in alle tijdperken de slechtste inspiratiebron geweest voor voortdurende evolutie. Als gevolg van twee decennia digitalisering zijn vele bedrijfsmodellen vandaag grondig veranderd. Denk maar eens aan bijvoorbeeld autodealers. Welke toegevoegde waarde kan de verkoper aan de klant blijven meegeven als insiders er nu al vanuit gaan dat morgen een ‘auto-model’ gewoon in de supermarkt te koop zal zijn? Een voorbeeld van die fundamentele gamechanger is meer dan ooit de directe pijplijn naar de klant – wat vandaag als platform wordt omschreven, zoals bijvoorbeeld airbnb die vraag en aanbod samenbrengt. Netflix opent vandaag compleet digitaal, en een Patagonia kiest voor circulaire economie en Apple verschuift van producten naar diensten. Hoeveel jaren al wordt bijvoorbeeld in alle West-Europese toeristische cenakels niet gejammerd dat de “direct billing” tussen klant en producent levensgevaarlijk is voor de toekomst van de intermediaire en noodzakelijke rol van de assertieve reisadviseurs? Argumentatio a contrario: stel dat deze praktijk – die morgen hoe dan ook onvermijdelijk op een of andere manier ook bij ons zal worden toegepast – inderdaad het paradigma van de reisdistributie helemaal onderuit zou halen, kan je je toch de vraag stellen waarom dit businessmodel dan al lang geleden niet is toegepast?

Met andere woorden de nieuwe big data-technologie zal door de uiterst snelle evolutie van smartphone tot betaal-instrument, op de domotica geïnspireerd “speelgoed” onvermijdelijk leiden tot diverse devices en toepassingen waarvan we vandaag nog geen enkel besef hebben.

Een beheerste vorm van kapitalistische structuren zal binnen enkele decennia (tegen 2050) onontbeerlijk zijn om een wereldbevolking van 10 miljard mensen permanent te voeden op een planeet die straks onvoldoende klassieke grondstoffen bezit om die coherente structuur te kanaliseren. Daarom wordt straks de planetaire voeding voor een deel gevormd door nieuwe voedzame bio-elementen en voedselsubstituten zoals kunstmatig vlees, algen, zeewier, insecten, etc.

De nieuwe landbouw en voeding zullen morgen de hele sociale organisatie van onze planeet door elkaar halen. Bij deze nieuwe, revolutionaire voeding, drank, wijn (oude wijnsoorten van 35 jaar oud anders gecultiveerd dan de huidige), etc., al dan niet in nauwe relatie met de belangrijkste grondstof van de toekomst – WATER – gaat automatisch ook ons toekomstig – hyperloop – reizen zonder CO2-uitstoot (of minimum minimorum) grondig door elkaar geschud worden en gepersonaliseerd veranderen. Daarbij is de technologie digitaal ja, maar het menselijke blijft hier meer dan ooit primordiaal. Straks zijn niet alleen wij met zijn allen ook tijdens de werkuren geconnecteerd maar evenzeer bijvoorbeeld onze koelkast. Wie wordt morgen de meester van de koelkast? Uw verzekeringsmaatschappij (of makelaar) die ongebreideld toegang heeft tot al uw data. Die bepaalt straks uw eetgewoontes, opnieuw gebaseerd op uw genetische, familiale en persoonlijke gezondheidsdata. Deze analyses gaan morgen hot issues rond privacy, de huidige problematische direct billing, NDC, papierloos betalen, cashflow, samenleving, overtoerisme, Internet zonder TV, gewoon tot anekdotische problemen degraderen.    Gestructureerd denken leidt straks niet alleen tot een simpele verkoop van een product, maar bovenal tot “beleving”, méér dan ooit hét huidige adagium van iedere toeristische consument.