Studiereis

De Eilanden Van Tahiti: het paradijs bestaat écht!

Ach, wel meer plekken op deze wereld claimen dat ze het label ‘paradijs’ verdienen. Laat ze het maar denken: zeven Franse TO’s en onze Belgische Footprints weten wel beter na een tiendaagse famtrip langs vier eilanden van Frans-Polynesië. Vijftig tinten groen, intense geuren van bloemen, diepblauwe lagunes, motu’s (kleine koraaleilandjes), dolfijnen, tattoos, pareo’s, kralenkransen, charmante folklore, de haka en vooral vriendelijke mensen maakten van deze trip een superbelevenis.

Frans-Polynesië is geen land maar een bonte verzameling van 118 eilanden in de Stille Zuidzee, die met mekaar wedijveren in schoonheid. God was waarschijnlijk een beetje verstrooid toen hij al die brokjes paradijs willekeurig in zee verspreidde over een gebied zo groot als Europa. Toch wonen er amper 300.000 mensen.

Meer dan tussenstop

Als je een driehoek tekent tussen de VS, Australië en Zuid-Amerika, dan ligt Tahiti precies in het midden. Het is het belangrijkste eiland met in hoofdstad Papeete de enige internationale luchthaven. Je landt dus altijd op Tahiti. Voor velen is het niet meer dan een tussenstop. Jammer. Tahiti heeft echt wel meer te bieden dan een bed voor een nacht. Papeete is niet meteen een metropool van grote allure maar je kan er best een paar leuke dagen doorbrengen. Zo is er een verrassende wandeling mogelijk langs beschilderde huizen die deel uitmaken van een streetart project. Ook de kathedraal, een grote naam voor een kleine maar fijne kerk, de kleurrijke overdekte markt en de Place Vaiete aan de haven, waar ’s avonds een gezellige drukte heerst rond de roulottes (foodtrucks), zijn de moeite.  Wij bezochten er ook een cultureel centrum waar met veel inspanningen van weinig vrijwilligers een prijzenswaardige poging wordt gedaan om de jeugd weer belangstelling voor de eigen cultuur bij te brengen. Er wordt muziek, dans, kunstambachten en taal onderwezen. Buiten de stad lonkt een prachtig berglandschap met diepgroene valleien, bamboewouden, overdadige bloemenpracht en watervallen. Tijdens een 4×4 tocht zie je het allemaal.

Roeiers zoeken de zonsondergang in de slipstream van voorbijvarende bootjes.

Hop hop hop

Om de verschillen tussen de eilanden te ontdekken is ‘island hopping’ aangewezen. Bora Bora staat op vele verlanglijstjes, maar precies door de grote toeristische belangstelling, is het een stukje eigenheid kwijt. Wij kozen daarom voor Moorea, Rangiroa en Hiva Oa. Rangiroa, op een klein uurtje vliegen van Papeete, is het tweede grootste atol in het gebied en pronkt met mooie stranden en turkooise baaien. Snorkelaars worden omzwermd door honderden kleurrijke vissen. De traditionele cultuur van suikerriet, die dreigde te verdwijnen, wordt opnieuw gestimuleerd en is belangrijk voor de productie van de bekende Mana’o rum. Een kwarteeuw geleden begonnen enkele oenologen met de aanplanting van een wijngaard. Ze werden voor gek gehouden maar produceren nu jaarlijks 40.000 flessen uitstekende witte wijn. Polynesië is ook het land van de cultuurparels. De techniek werd in 1961 voor het eerst gebruikt. Momenteel is het een zeer belangrijke industrie geworden. Op Rangiroa kan je een oesterkwekerij bezoeken waar je het hele ingewikkelde proces kunt volgen. Gek van parels? Dan moet je ook parelmuseum van de bekende producent Robert Wan op Tahiti aandoen.

Roggen strelen

Moorea, op een halfuurtje varen met de ferry van Tahiti, is een ruwe diamant die uit zee steekt. Daar liggen ook de mooiste resorts langs witte stranden met als rugdekking de felgroene toppen van een vulkanisch gebergte met de heilige Mont Rotui als blikvanger. Een rit door de ananasplantages naar Le Belvédère waar je op 250 meter hoogte van een uniek panorama kunt genieten, mag je niet overslaan. Een van de unieke ervaringen ligt echter onder water. Hotel InterContinental Moorea biedt je de mogelijkheid om met dolfijnen te verbroederen. Nog spectaculairder is zwemmen in volle zee terwijl grote roggen om je benen flaneren en je hen kunt strelen terwijl tien meter verder een school kleine haaien goeiedag komt zeggen. Een drukke dag kan je dan nog afronden met een kennismaking met de Polynesische cultuur in ‘Tiki Village’. De spetterende show met opzwepende drums, melancholische muziek en een adembenemende vuurdans blijft lang nazinderen.

Hiva Oa: het eiland van Brel en Gauguin

1400 km en drie uur vliegen brachten ons naar Hiva Oa, een van de  grootste eilanden van de Markiezen. Van het luchthaventje op een afgeplatte bergtop, dat de naam van Jacques Brel kreeg, daal je naar de grillige kustlijn. Hiva Oa is nog ongerept. Hier geen sjieke resorts maar gezellige familiepensions of kleinere hotels met bungalows die tegen de steile bergwanden werden geplakt. De natuur is gul met weelderig groen, wouden van sandelhout, rotsen vol wilde geiten en eilandjes waar wilde paarden draven. Schilder Paul Gauguin en onze Jacques Brel zochten en vonden hier de echte waarden die ze in de westerse beschaving kwijt waren… en de liefde bij plaatselijke schonen. Ze liggen er allebei begraven en worden er geëerd met een bescheiden maar mooi museum. Dat van Gauguin staat op de plek waar hij woonde en werkte. Op dezelfde plaats vind je ook een Jacques Brel hangar waar zijn vliegtuigje ‘Jo Jo’ wordt bewaard en je zijn levensverhaal kunt lezen terwijl je luistert naar nummers als ‘ne me quitte pas’. Een kippenvelmoment. Brel bedong dat zijn herinnering niet zou gecommercialiseerd worden. De lokale bevolking heeft zich daar aan gehouden en nergens vind je in de publiciteit verwijzingen naar Brel. Ze blijven hem wel in hun hart dragen, zo sterk zelfs dat ze de naam ‘Brel’ niet uitspreken maar vervangen door zijn Polynesische naam ‘chak’. Op het kleine kerkhof kan je de graven van de twee kunstenaars bezoeken. Een heel andere geschiedenis werd geschreven op de sites van Ta’a Oa en Oipona waar tempelruïnes rituelen van duizenden jaren geleden oproepen.

Heerlijk slapen en lekker eten

Op alle eilanden is er zeer gevarieerd aanbod van hotels en pensions, gaande van luxueuze vijfsterren tot pensions en B&B’s. De meeste hotels en resorts bieden vier types kamers aan: standaardkamers in een centraal gebouw, bungalows verspreid op het terrein, bungalows die op staketsels in het water zijn gebouwd (dikwijls met een glazen doorkijkvenster in de vloer, zodat de vissen onder je voeten doorzwemmen) en toplogement in villa’s met privé zwembadje en buitendouche of bad. Bijna overal werden lokale materialen gebruikt, waardoor je een echt Polynesisch gevoel krijgt. Tahiti en Moorea bieden internationale toppers aan zoals Sofitel, InterContinental, Le Méridien en Hilton. Stuk voor stuk proberen ze je te verleiden met mooie Spa’s voor een deugddoende massage met monoï-olie. Rangiroa en Hiva Oa verrassen met pensions en BB’s van hoge kwaliteit. Honger lijden is er nergens bij. De zee zorgt voor een weelderige aanvoer van heerlijke vissen (zeker een mahi-mahi proberen!). Op Hiva Oa moet je de lokale specialiteit –gebakken geit- proeven. En fruit is er in overvloed met de mango als immer aanwezige superster.

Frans-Polynesië een paradijs? Absoluut. Het is de reis die je maar een keer in je leven maakt. Maar paradijzen hebben hun prijs. Het is een lange vlucht en het tijdsverschil weegt zwaar en lang. Wil je Polynesië echt ontdekken dan moet je meer dan één eiland op het programma zetten en dat kost tijd en geld. Maar als je die stap hebt gezet, dan wacht een ervaring die in je geheugen blijft gegrift. Mauru’uru! Dank je!

Facts and Figures

  • Deze reis werd georganiseerd door Tahiti Tourisme Parijs.
  • Het toerisme is de belangrijkste economische factor in Frans-Polynesië met in 2017 iets meer dan 200.000 bezoekers. Binnen 5 jaar hoopt men dit aantal tot 350.000 op te voeren.
  • Air Tahiti Nui verzorgt wekelijks 7 vluchten vanuit Parijs met tussenstop in Los Angeles. Je hebt een internationaal paspoort en Esta-formulier nodig. De vluchttijd bedraagt ongeveer 22 uur. Air Tahiti zorgt voor vlotte verbindingen met 47 eilanden, in ATR turboprops.
  • Het tijdsverschil is naargelang het seizoen 11 of 12 uur.
  • Beste reistijd: door de grote afstanden kan het klimaat anders zijn op de verschillende eilanden. Globaal loopt het droge seizoen van april tot oktober met een gemiddelde temperatuur van 27°.
  • De voertaal is Frans maar in de toeristische sector rukt Engels op.
Zes Franse en een Belgische TO werden gecharmeerd door land, water en volk in Frans-Polynesië. V.l.n.r. Brigitte Ducasse, Animata Konté (Nomade Aventure), Odile Lichon (Tahiti Tourisme), Marie-Albane Michelot (Océanie), Roman Dumont (Tiare Spirit), Manuelle Serrien (Footprints), Béatrice Auffret (Etoile Voyages Océans) en Christelle Monti (JLT Voyages).

Comments