Edito

Oude wijn, nieuwe zakken!

Terwijl de jagende zomerverkoop nagenoeg alle records breekt (ook nog begin februari), blijft het kader waarin zich dit alles afspeelt, onverminderd geglobaliseerd en van talloze noviteiten gekenmerkt. Niet alleen de globalisering daarin of daarbij blijft het absolute mantra van de digitalisering op alle niveaus van zowel de reisformule als de reisverkoop, van inkoop over productie tot distributiekanalen. Ondertussen sterven – al dan niet – oude businessmodellen (vaak) een stille dood en worden niet alleen de kaarten opnieuw geschud, maar vraagt de mobiele klant steeds meer echte ‘nieuwe’ kaarten.

In deze positieve reisflow, waar ook jonge start-ups hun kans wagen – zoals allerlei nieuwe t.o.’s, technologische bedrijven, en bv. comparatieve vluchtmodules (en filosofieën) – lanceren zich talloze nieuwe bedrijfjes onverschrokken op de markt, terwijl – ondanks de ongebreidelde reisdrang van zowel de vakantie- als zakenklant – hier meer dan eens de echte nodige knowhow ontbreekt.

Hoe vaak hebben we hier bv. in het recente verleden perfecte, nieuwe businessmodellen zien sneuvelen niet op het niveau van productcreatie, maar wel vaak omwille van een (on)aangepaste marketingaanpak – niet vaak te weinig of te veel technologische poespas die het noodzakelijk boerenverstand – altijd en overal de bakermat van iedere gezonde marketing – gewoon in de prullenmand doet droppen met alle gevolgen van dien.

Een mooi voorbeeld hoe een succesvolle brand zonder aangepaste herformulering van een visionaire ondernemingsstrategie compleet kan verdwijnen, was dit van Eastman Kodak, ooit één van ’s werelds meest succesvolle producenten van camera’s, film- en foto-onderdelen. Vandaag fotograferen niet alleen de millennials maar alle leeftijdsgroepen met hun smartphone, terwijl snapshots verdwijnen in de laptops of in de cloud. Kodak was in een diepe winterslaap verzonken toen de roep naar digitalisering iedere dag luider werd en het bedrijf de deuren gewoon moest sluiten. Het gaat verre van altijd over gerenommeerde adviesgroepen die kleine familiale ondernemingen – nog altijd de kern van onze dienstgeoriënteerde reissector – niet nodig hebben maar over kleinere vakspecialisten met echte vakkennis die de steeds meer onzekere middenstand effectief de jump laten maken tussen teloorgang of een echt vernieuwende blijver. En daar hebben diverse sectoren in de brede reisindustrie af en toe echt wel behoefte aan.